Przełączka pod Zadnim Mnichem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przełączka pod Zadnim Mnichem
Ilustracja
Przełączka pod Zadnim Mnichem po lewej, za turnią Zadniego Mnicha
Państwo  Polska
 Słowacja
Wysokość ok. 2135 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Zadni Mnich, Cubryna
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Przełączka pod Zadnim Mnichem
Przełączka pod Zadnim Mnichem
Ziemia49°11′20,3″N 20°02′57,9″E/49,188972 20,049417

Przełączka pod Zadnim Mnichem (słow. Štrbina za Druhým Mníchom, Štrbina pod Druhým Mníchom, niem. Hintere Mönchsscharte, węg. Hátsó-Barát-csorba[1], ok. 2135 m n.p.m.) – wąska i głęboka przełęcz w grani głównej Tatr, oddzielająca od siebie Zadniego Mnicha i Cubrynę. Dawniej wykorzystywana jako połączenie do przejścia z Doliny za Mnichem do Doliny Ciemnosmreczyńskiej (Temnosmrečinská dolina).

Pięćdziesięciometrowy uskok w grani Zadniego Mnicha, opadający na przełęcz, jest najtrudniejszym punktem całej grani głównej (VI stopień trudności UIAA), przy schodzeniu niezbędny jest zjazd na linie. W rejonie przełączki stwierdzono występowanie m.in. wiechliny tatrzańskiej (Poa nobilis) oraz warzuchy tatrzańskiej (Cochlearia tatrae) – bardzo rzadkich roślin, w Polsce występujących tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach[2].

Historia zdobycia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze odnotowane przejścia:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
  2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część IV. Walentkowa Przełęcz – Przełączka pod Zadnim Mnichem. Warszawa: Spółdzielczy Instytut Wydawniczy „Kraj”, 1951.