Wyżnia Lodowa Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyżnia Lodowa Przełęcz
Wyżnia Lodowa Przełęcz nad Doliną Śnieżną
Wyżnia Lodowa Przełęcz nad Doliną Śnieżną
Państwo  Słowacja
Wysokość ok. 2420 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry
Sąsiednie szczyty Lodowy Zwornik, Śnieżny Szczyt
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Wyżnia Lodowa Przełęcz
Wyżnia Lodowa Przełęcz
Ziemia49°12′07,1″N 20°11′11,9″E/49,201972 20,186639

Wyżnia Lodowa Przełęcz (słow. Vyšné Ľadové sedlo, niem. Obere Eistaler Scharte, węg. Felső-Jégvölgyi-csorba[1], ok. 2420 m n.p.m.) – przełęcz w głównej grani Tatr, oddzielająca Lodowy Zwornik (Zadný Ľadový štít, 2507 m) w masywie Lodowego Szczytu (Ľadový štít, 2627 m) od Śnieżnego Szczytu (Snehový štít, 2467 m). Bezpośrednio nad przełęczą znajduje się charakterystyczny uskok Śnieżnego Szczytu. Po północno-zachodniej stronie przełęczy znajduje się Dolina Śnieżna (Ľadová dolinka), będąca gałęzią Doliny Czarnej Jaworowej (Čierna Javorová dolina), a po stronie południowo-wschodniej – Dolina Pięciu Stawów Spiskich (Kotlina Piatich Spišských plies).

Na przełęcz nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Wejście bez znaków z Doliny Pięciu Stawów Spiskich jest łatwe, natomiast droga przez Dolinę Śnieżną – długa, trudna i eksponowana, uważana za jedną z najciekawszych i najwspanialszych krajobrazowo dróg taternickich w Tatrach.

Pierwsze znane wejścia:

Przypisy

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.

Bibliografia[edytuj]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIX. Kapałkowa Grań – Śnieżna Przełęcz. Warszawa: Sport i Turystyka, 1974, s. 58-67.
Wyżnia Lodowa Przełęcz wśród podpisanych obiektów – widok z Doliny Pięciu Stawów Spiskich