Świstowa Przełęcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świstowa Przełęcz
Świstowa Przełęcz z Doliny Staroleśnej (podpisane formacje)
Świstowa Przełęcz z Doliny Staroleśnej (podpisane formacje)
Państwo  Słowacja
Wysokość 2192 m n.p.m.
Pasmo Karpaty, Tatry Wysokie
Sąsiednie szczyty Złotnikowa Kopa, Złotnikowa Czuba
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Świstowa Przełęcz
Świstowa Przełęcz
Ziemia49°11′06,5″N 20°09′09,6″E/49,185139 20,152667

Świstowa Przełęcz (słow. Svišťové sedlo, niem. Mautsteinjoch, węg. Vám-kő-hágó[1], 2192 m n.p.m.) – szeroka przełęcz w głównej grani Tatr, położona pomiędzy Świstowym Szczytem (Svišťový štít, 2383 m) a Graniastą Turnią (Hranatá veža, 2261 m). Dokładniej oddziela ona Złotnikową Kopę (Svišťová kopa) w masywie Świstowego Szczytu od Złotnikowej Czuby (Rovienková stena) w masywie Graniastej Turni. Przełęcz stanowi najniższe obniżenie głównej grani Tatr na długim odcinku – od Cubryny aż po Modrą Turnię. Po północnej stronie przełęczy znajduje się dolina Rówienki (Rovienková dolina), a po południowej – Dolina Staroleśna (Veľká Studená dolina).

Na przełęcz nie prowadzi żaden szlak turystyczny. Wejście bez znaków od strony Doliny Staroleśnej jest pozbawione trudności, natomiast na stronę Rówienek opada z przełęczy urwisko. Z tego powodu pomimo niskiego położenia Świstowa Przełęcz nie ma praktycznego znaczenia jako połączenie dolin leżących po przeciwnych stronach grani. Nazwa pochodzi od pobliskiego Świstowego Szczytu.

Pierwsze znane wejścia:

Przypisy

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIV. Warzęchowe Turnie – Zawracik Rówienkowy. Warszawa: Sport i Turystyka, 1971, s. 207–208.