17 Brygada Artylerii (II RP)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
17 Brygada Artylerii – związek taktyczny artylerii Wojska Polskiego okresu II Rzeczypospolitej.
Pierwotnie jako 3 Brygada Artylerii Wojsk Wielkopolskich.
Brygada artylerii II RP miała w swym składzie przeciętnie ok. 40 oficerów, 950 szeregowych obsługi działowej, łączności i karabinów maszynowych. Była uzbrojona w ok. 30 dział polowych 75 mm, ok. 8 dział 105 mm, ok. 30 karabinów maszynowych i ok. 1000 karabinów.
Tabor brygady liczył ok. 230 wozów i ok. 20 kuchni polowych.
[edytuj] Skład pod koniec 1919
- 17 Pułk Artylerii Polowej w składzie 8 baterii (3 bateria – w głębi kraju)
- 1 dywizjon 17 Pułku Artylerii Ciężkiej – w głębi kraju
[edytuj] Bibliografia
- Igor Błagowieszczański, Artyleria Wojska Polskiego w latach 1918-1939, Zakończenie, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 4 (71), Warszawa 1974, ss. 203-250.
- Roman Łoś, Artyleria polska 1914-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1991, wyd. I, ISBN 83-11-07772-X.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||