30 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (1939)

30 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo	II Rzeczpospolita
Sformowanie	1939
Rozformowanie	1939
Dowódcy
Pierwszy	mjr Aleksander Korsak
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj wojsk	artyleria
Rodzaj sił zbrojnych	Wojska lądowe

30 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (30 dac) - pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego.

Dywizjon został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w dniach 23-25 marca 1939 roku, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym .
Jednostką mobilizującą był 9 Pułk Artylerii Ciężkiej stacjonujący w garnizonie Włodawa. Razem z dywizjonem został sformowany Pluton Taborowy Nr 30 .
Dywizjon był organiczną jednostką artylerii 30 Poleskiej Dywizji Piechoty, uzbrojoną w trzy 105 mm armaty wz. 1913 i trzy 155 mm haubice wz. 1917.
Równocześnie, w garnizonie Brześć, formował się pokojowy 30 Dywizjon Artylerii Ciężkiej.
W dniach 25-27 marca 1939 roku dyon został przetransportowany koleją ze stacji kolejowej Tomaszówka do stacji kolejowej Karsznice, w rejon operacyjny Armii "Łódź", skąd przemaszerował do m. Lubiec .

W kampanii wrześniowej dyon walczył w składzie macierzystej dywizji. 1 września na odcinku Bobrowniki - most kolejowy Działoszyn wspierał ogniem 84 pp, a w dniu następnym ostrzeliwał atakującą 19 dywizję niemiecką. Razem z dywizją wycofał się do rejonu Dłutowa, a następnie na linię Poddębina - Żeromin obsadzając ją 7 września. Po zużyciu całej amunicji został wycofany na tyły i rozpoczął marsz na Warszawę. Zaopatrzony w stolicy w amunicję walczył do dnia jej kapitulacji na odcinku Warszawa Wschód (Praga).

Obsada personalna 30 dac

Dowództwo

• dowódca dywizjonu - mjr art. Aleksander Korsak
• adiutant - ppor. Władysław Okoń
• oficer zwiadowczy - ppor. Paweł Barbarowicz
• oficer ogniowy i obserwacyjny - ppor. Jan Wójcik
• oficer łączności - plut. pchor. Stanisław Leszko
• oficer łącznikowy - ppor. Władysław Tarpiłowski
• oficer gospodarczy - ppor. Antoni Zagończyk
• lekarz - por. lek. Stanisław Sielicki
• lekarz - ppor. lek. Kazimierz Wyrzykowski
• lekarz weterynarii - por. wet. Henryk Otto Gębala
• pisarz dywizjonu - bomb. Kazimierz Trzaska

1 bateria armat

• dowódca baterii - kpt. Tadeusz Jakubowski
• oficer zwiadowczy - ppor. rez. Henryk Marian Karpowicz
• oficer ogniowy - ppor. rez. Jan Wójcik
• oficer łącznikowy - ppor. Antoni Pietraniec
• dowódca plutonu - ppor. Władysław Łanowiecki

2 bateria haubic

• dowódca baterii - por. Bolesław Groń
• oficer ogniowy - ppor. rez. Jan Kołodziej
• oficer zwiadowczy - ppor. Henryk Lachowicz
• dowódca plutonu - ppor. Zygmunt Kołodziejak
• szef baterii - ogn. Szczepan Małyszczak

kolumna amunicyjna

• dowódca kolumny - ppor. Franciszek Kruk
• zastępca dowódcy kolumny - chor. Józef Szydłowski

Pluton Taborowy Nr 30

• dowódca plutonu - ppor. Kazimierz Podgajny

Bibliografia

• Mieczysław Bielski, Grupa Operacyjna "Piotrków" 1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1991, wyd. I, ISBN 83-11-07836-X
• Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ISBN 83-11-07109-8
• Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ISBN 978-83-86100-83-5
• Andrzej Szczepański, 9 Pułk Artylerii Ciężkiej. Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, zeszyt 69, Wydawnictwo Ajaks i Egros, ISBN 83-87103-57-8
• Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3