21 Pułk Artylerii Lekkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
21 Pułk Artylerii Lekkiej
Emblem of the Polish 21st Light Artillery Regiment.jpg
Odznaka pułku
Historia
Państwo Polska II Rzeczpospolita Polska
Sformowanie 1921
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 25 maja
Nadanie sztandaru 29 maja 1938
Dowódcy
Ostatni ppłk Wojciech Pluta
Organizacja
Dyslokacja Rzeszów; Kraków; Biała; Oświęcim
Podporządkowanie 21 Dywizja Piechoty Górskiej
Rodzaj wojsk Artyleria
Koszary w Bielsku-Białej – miejsce stacjonowania pułku
Pułk walczył w składzie 21 DPGórskiej

21 Pułk Artylerii Lekkiej (21 pal) - oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.

Pułk stacjonował w garnizonach: Rzeszów, Kraków i Biała (III dywizjon w Oświęcimiu). Był organiczną jednostką artylerii 21 Dywizji Piechoty Górskiej. Pod względem szkolenia podporządkowany był dowódcy 5 Grupy Artylerii. Jako datę święta pułkowego przyjęto dzień 25 maja - rocznicę rozpoczęcia formowania pułku[1].

Spis treści

[edytuj] Formowanie

Jednostka sformowana została w lutym 1921 jako 21 Pułk Artylerii Polowej. Początki oddziału związane są z powstaniem w lutym 1920 wywdzącej się z bzapas z Krakowa nowej baterii zapasowej. Nowa bateria otrzymała z krakowskiej bzapas i ze zbrojowni warszawskiej sprzęt na jeden dywizjon. Następnie została przeniesiona do Rzeszowa, gdzie sformowała 1 dywizjon. 2 dywizjon pułku był organizowany w połowie sierpnia 1920 przy baterii zapasowej 6 pap w Krakowie, a 3 da przy baterii zapasowej 2 pap leg. w Radomiu. W skład 3 dywizjonu weszły baterie z ochotniczego 202 pap.

1 stycznia 1932 jednostka przemianowana została na 21 Pułk Artylerii Lekkiej [2].

W kampanii wrześniowej pułk walczył w składzie macierzystej 21 Dywizji Piechoty Górskiej.

[edytuj] Żołnierze pułku

Dowódcy pułku:

  • płk art. Karol Grodzicki (1924 - IX 1925)
  • płk Hermanowski
  • ppłk dr Roman Władysław Odzierżyński - 1932
  • ppłk Rudowicz
  • płk dr Dembiński Włodzimierz
  • płk dypl.Ważyński Konstanty
  • ppłk Wojciech Pluta - 1939

Oficerowie pułku:

[edytuj] Obsada personalna pułku we wrześniu 1939

Dowództwo

  • dowódca - ppłk Pluta Wojciech
  • adiutant - por. Jakubowski Eustachy
  • oficer zwiadowczy - por. rez. Lewinger - Banachowski Mieczysław
  • oficer łączności - por. Porębski Henryk Piotr
  • oficer broni - ppor.rez. - Magzamen Norbert
  • oficer płatnik - kpt. Rybakiewicz Marian
  • szef kancelarii pułku - st.ogn. Kanach Franciszek

I dywizjon (12 armat 75 mm)

  • dowódca - mjr Koziełł Józef
  • 1 bateria - kpt. rez. Bujak Kazimierz, ppor. Toczyłowski Wiktor
  • 2 bateria - ppor. rez. Grandowski Tadeusz
  • 3 bateria - por. Młodnicki Adolf, ppor. Juraszek Stanisław

II dywizjon (12 haubic 100 mm)

  • dowódca - kpt. Krzyściak Władysław
  • 4 bateria - kpt. Knycz Zdzisław, ppor. Pasierbiński Jerzy
  • 5 bateria - kpt. Kurowski Witold
  • 6 bateria - ppor. Rejmann-Hanczewski Rudolf

III dywizjon (12 haubic 100 mm)

  • dowódca - kpt. Jasiński Józef, kpt. Bronikowski Jan
  • 7 bateria - por. Misztal Józef
  • 8 bateria - kpt. Bronikowski Jan, ppor. Kuźniar Eugeniusz
  • 9 bateria - por. Jankowski Tadeusz

[edytuj] Symbole pułkowe

Sztandar

4 grudnia 1927 Prezydent RP zatwierdził wzór sztandaru dla 21 pal [3]. 29 maja 1938 na Błoniach krakowskich, gen. dyw. Juliusz Rómmel wręczył pułkowi sztandar[4].

Odznaka

Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. MSWojsk. nr 8, poz. 76 z 11 marca 1930 roku. Stanowi ją krzyż maltański o ramionach pokrytych ciemno zieloną emalią z czarną obwódką, srebrną krawędzią i zakończonymi kulkami. Na środek krzyża nałożona srebrzysta swastyka prawoskrętna z cyfrą pułkową 21, na skrzyżowanych złoconych lufach armatnich. Dwuczęściowa - oficerska wykonana w srebrze i emaliowana. Wymiary: 42x42 mm. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[5].

Przypisy

  1. Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. s. 58. 
  2. Rozkaz ministra spraw wojskowych marszałka Józefa Piłsudskiego z 31 grudnia 1931 (Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 36, poz. 473.
  3. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 1937, nr 18, poz. 232.
  4. Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. s. 296. 
  5. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 258. 

[edytuj] Bibliografia

  • Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Wydawnictwo Bellona. Warszawa 1991. ISBN 83-11-07772-X
  • Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1990 ISBN-83-211-1104-1.
  • Steblik Władysław: Armia Kraków 1939. Wyd. MON, Warszawa, 1989
  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975. 
  • Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj