62 Dywizjon Artylerii Lekkiej
62 Dywizjon Artylerii Lekkiej (62 dal) - pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Miał być sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w I rzucie mobilizacji powszechnej [1].
Jednostką mobilizującą był 27 Pułk Artylerii Lekkiej stacjonujący w garnizonie Włodzimierz Wołyński [2].
Tymczasowo organizacja wojenna pododdziału zakładała, że w jego składzie znajdzie się dowództwo, dwie baterie armat i kolumna amunicyjna z dwoma plutonami. Każda z baterii miała być uzbrojna w cztery 75 mm armaty wz. 1897 [3].
Dywizjon miał być jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza. Pod koniec czerwca 1939 roku została podjęta decyzja o włączeniu dywizjonu w skład rezerwowego 38 Pułku Artylerii Lekkiej [4].
Dywizjon został sformowany w dniach 31 sierpnia - 5 września 1939 roku, we Włodzimierzu Wołyńskim. Popołudniu 11 września 1939 roku dyon został wyładowany na stacji kolejowej Lwów-Podzamcze [5]. W tym czasie 38 pal, w składzie 38 DP (rez.) znajdował się w lasach na wschód od Medyki [6]. Dywizjon nie dołączył do pułku, lecz został skierowany do obrony Lwowa. W obronie miasta jednostka walczyła do 22 września 1939 roku.
[edytuj] Obsada personalna 62 dal
- dowódca dywizjonu - mjr art. Lucjan Chrystowski († 1940, Charków)
- adiutant - ppor. Tadeusz Lesiak
- oficer zwiadowczy - ppor. Ronald Filipowicz
- oficer obserwacyjny - por. Bronisław Wójtowicz
- oficer łączności - ppor. Franciszek Rudko
1 bateria
- dowódca baterii - ppor. Witold Czarnecki
- oficer ogniowy - ppor. Kazimierz Lisowski
- dowódca działonu - plut. pchor. rez. Mieczysław Rubin
2 bateria
- dowódca baterii - por. Władysław Piotrowski
- oficer ogniowy - por. Stanisław Pomorski († 1940, Charków)
- oficer zwiadowczy - ppor. Wacław Gniewkowski
- dowódca I plutonu - ppor. rez. Paweł Sawicki
- dowódca II plutonu - ppor. Jan Małecki († 1940, Charków)
3 bateria
- dowódca 3 baterii - ppor. Olgierd Massalski († 1940) [7]
Przypisy
- ↑ Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. 303.
- ↑ Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ... s. 82.
- ↑ Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. 303, natomiast Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W" ... s. 82 podał, że 62 dal miał być sformowany w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem czerwonym oraz uzbrojony w 100 mm haubice wz. 1914/1919A i wyposażony w jaszcze wz. 1914/1919K.
- ↑ Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ... s. CXXXIX-CXL.
- ↑ Piotr Zarzycki, Artyleria w obronie Lwowa w roku 1939 s. 81.
- ↑ Ryszard Dalecki, Armia "Karpaty" ... s. 177.
- ↑ Piotr Zarzycki, Artyleria w obronie Lwowa w roku 1939 s. 81 podał, że 62 dal bez jednej baterii liczył 22 oficerów i 500 kanonierów, a na s. 99 umieścił nazwisko ppor. Olgierda Massalskiego, jako dowódcy trzeciej baterii. Wymieniony oficer figuruje na Ukraińskiej Listy Katyńskiej.
[edytuj] Bibliografia
- Ryszard Dalecki, Armia "Karpaty" w wojnie obronnej 1939 r., Krajowa Agencja Wydawnicza, Rzeszów 1989, wyd. II, ISBN 83-03-02830-8
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ISBN 978-83-86100-83-5
- Piotr Zarzycki, 27 Pułk Artylerii Lekkiej, Wydawnictwo AJAKS, Pruszków 1999, ISBN 83-87103-93-4
- Piotr Zarzycki, Artyleria w obronie Lwowa w roku 1939, Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 2 (207), Warszawa 2005
- Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Oficyna Wydawnicza "Ajaks" i Zarząd XII Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
