33 Pułk Artylerii Lekkiej (II RP)
33 Pułk Artylerii Lekkiej (33 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Pułk nie istniał w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" w dniach 31 sierpnia - 5 września 1939 roku, w I rzucie mobilizacji powszechnej.
Jednostką mobilizującą był 33 Dywizjon Artylerii Lekkiej w garnizonie Wilno.
Pułk był jednostką organiczną artylerii 35 Dywizji Piechoty (rezerwowej).
Spis treści |
[edytuj] Planowana organizacja wojenna i obsada personalna pułku
- dowództwo
- dowódca pułku - ppłk Władysław Suryn
- I dywizjon armat – kpt. Roman Krajewski
- II dywizjon armat - mjr Henryk Grużewski
- III dywizjon haubic - mjr Emil Wierzbiański
[edytuj] Sztandar 33 Wileńskiego Dywizjonu Artylerii Lekkiej
Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów MSWojsk. z 1937 roku, nr 16, poz. 207. Sztandar wręczył dywizjonowi marszałek Edward Śmigły-Rydz w Wilnie 3 lipca 1938 roku, podczas uroczystości wręczenia siedmiu oddziałom artylerii sztandarów ufundowanych przez społeczeństwo Wilna i północno-wschodnich ziem Rzeczypospolitej[1]. O losach sztandaru brak wiadomości[1].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 : organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975
- Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Wydawnictwo Bellona. Warszawa 1991. ISBN 83-11-07772-X
- Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
