Śnieżne Kopy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śnieżne Kopy
Widok z Doliny Litworowej. Mała Śnieżna Kopa jest przysłonięta
Widok z Doliny Litworowej. Mała Śnieżna Kopa jest przysłonięta
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Wysokość 2322 m n.p.m.
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Śnieżne Kopy
Śnieżne Kopy
Ziemia49°10′08,0″N 20°06′43,8″E/49,168889 20,112167
Widok z Tępej

Śnieżne Kopy (słow. Snežné kopy, dawniej Snežná kopa, niem. Eisernestorschneekoppe, węg. Vaskapu-hócsúcs[1]) – grupa trzech turni w grani głównej Tatr, pomiędzy Zachodnimi i Wschodnimi Żelaznymi Wrotami[2][3]. Dawniej uznawane były za jeden szczyt o trzech wierzchołkach i nazywane Śnieżną Kopą[1].

W grani tej w kierunku od zachodu na wschód wyróżnia się kolejno następujące obiekty[4]:

  • Zachodnie Żelazne Wrota (Západná železná brána) ~ 2280 m,
  • Mała Śnieżna Kopa (Malá Snežná kopa),
  • Niżnia Śnieżna Ławka (Nižná snežná lávka),
  • Pośrednia Śnieżna Kopa (Prostredná Snežná kopa) 2322 m,
  • Wyżnia Śnieżna Ławka (Vyšná snežná lávka),
  • Hruba Śnieżna Kopa (Hrubá Snežná kopa) ~ 2310 m,
  • Wschodnie Żelazne Wrota (Východná železná brána) ~ 2255 m.

Pod północnymi ścianami Hrubej i Pośredniej Śnieżnej Kopy znajduje się taras zwany Śnieżną Galerią (bardzo długo zalega w nim śnieg), od którego masyw wziął swoją nazwę[1]. Od Śnieżnych Kop wychodzą dwie boczne granie: północno-wschodnia i północna. Północno-wschodnia grań, odchodząca od Hrubej Śnieżnej Kopy i kończąca się urwiskiem Zasłonistej Turni, stanowi zachodnie obramowanie górnego piętra Doliny Kaczej. Od Śnieżnych Kop Zasłonista Turnia jest oddzielona Zasłonistą Przełączką. Grań północna oddziela się od grani głównej w wierzchołku Pośredniej Śnieżnej Kopy i tworzy wschodnie obramowanie Kaczego Żlebu. Pomiędzy tymi graniami i Zasłonistą Turnią znajduje się wysoko położony, zawalony rumowiskiem głazów i zazwyczaj zaśnieżony Kocioł pod Zasłonistą Turnią (Kotol pod Vežou Železnej brány). Południowe stoki masywu opadają do Żelaznej Kotliny[3].

Pierwsze wejścia na Pośrednią Śnieżną Kopę:

Przypisy

  1. a b c Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Górska Gazeta Internetowa. Przez wschodnie Żelazne Wrota. [dostęp 2009-09-24].
  3. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część X. Rumanowa Przełęcz – Wschodnie Żelazne Wrota. Warszawa: Sport i Turystyka, 1962, s. 155-163.
  4. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych. [dostęp 2009-08-25].