Violetta Villas: Różnice pomiędzy wersjami

Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dodane 2 bajty ,  7 miesięcy temu
int.
(→‎Śmierć: +1 kraj)
(int.)
 
=== We Francji ===
W dniach 5-75–7 listopada 1965 brała udział w III Festival International des Variétés et Music-Halls w [[Rennes]], gdzie zdobyła Grand Prix International d’Interpretation. Sukces odniosła także na Festival International d’art Contemporain w Royan. 8 listopada wystąpiła z [[Czesław Niemen|Czesławem Niemenem]] i [[Piotr Szczepanik|Piotrem Szczepanikiem]] w Teatrze Fontaine w publicznej audycji Office de la Radiodiffusion-Télévision Française „Roue de la chance” realizowanej przez André Chanu.
 
Na przełomie 1965 i 1966 często dawała koncerty w [[Paryż]]u, m.in. w music-hallu [[Olympia (Paryż)|Olympia]]<ref>{{cytuj książkę | autor = Bartosz Koziczyński | tytuł = 333 popkultowe rzeczy... PRL | wydawca = Vesper | rok = 2007 | isbn = 978-83-6015-964-4}}</ref>. W 1966, na osobistą prośbę szefa Olympii [[Bruno Coquatrix|Bruno Cocquatrixa]], znalazła się w gronie artystów polskiego programu rewiowego Grand Music Hall de Varsovie. Premiera programu odbyła się 26 lipca 1966, Villas śpiewała m.in. „Ave Maria no morro” oraz „Hiroshima, mon amour”. Koncert jest znany przede wszystkim z epizodu z kryształowym żyrandolem zawieszonym pod sufitem Olympii, który – według wielu źródeł – drżał podczas występu artystki. Część publiczności zareagowała nerwowo z obawy przed katastrofą wywołaną mocą głosu Villas. Ten właśnie fakt stał się inspiracją znanej recenzji mówiącej o „głosie ery atomowej”<ref>{{cytuj stronę | url = https://dziendobry.tvn.pl/a/violetta-villas-glos-ery-atomowej | tytuł = Violetta Villas. Głos ery atomowej | autor = Piotr Wojtasik | opublikowany = Dzień dobry TVN | data = 2019-03-09 | data dostępu = 2019-11-11}}</ref>.

Menu nawigacyjne