Odkrycie naukowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Odkrycie naukowe – opisana i wiarygodnie dowiedziona eksperymentalnie obserwacja zjawiska fizycznego występującego w naturze, które dotąd nie było jeszcze zauważone. Odkryciem jest więc np. wyodrębnienie nowego związku chemicznego występującego w naturze, znalezienie i opisanie nieznanej dotąd rośliny, czy też zaobserwowanie nowego rodzaju promieniowania lub wreszcie zależności między dwiema wielkościami, które dotąd uważano za niezależne od siebie.

Do odkryć naukowych zaliczają się również odkrycia geograficzne, odkrycia archeologiczne i odkrycia paleoantropologiczne.

Odkrycie jest często mylone z wynalazkiem, który jest nowym rozwiązaniem technicznym nie występującym w naturze takim jak np. żarówka lub tworzywo sztuczne.

Odkrycie może być zarówno przypadkowe – dokonane przy okazji prowadzenia badań skierowanych w zupełnie inną niż odkrycie stronę (np. w ten sposób odkryto promienie X) lub celowe – kiedy sukcesem kończy się program badawczy skierowany od razu na konkretny cel (np. odkrycie pełnej struktury ludzkiego genomu).

Spis treści

1 Historia odkryć naukowych
- 1.1 P.N.E.
- 1.2 1-1000
- 1.3 1100
- 1.4 1200
- 1.5 1300
- 1.6 1500
- 1.7 1600
- 1.8 1650
- 1.9 1700
- 1.10 1800
- 1.11 1850
- 1.12 1900
- 1.13 1950
- 1.14 2000
2 Zobacz też

[edytuj] Historia odkryć naukowych

Tabulae Rudolphinae : quibus astronomicae Johannes Kepler, 1571-1630

Geocentryczny układ Wszechświata wg Klaudiusza Ptolemeusza

[edytuj] P.N.E.

ok. 5000 p.n.e. – pierwsze obserwacje astronomiczne – Mezopotamia i Egipt
ok. 3000 p.n.e. – arytmetyka i geometria – Mezopotamia
ok. 2000 p.n.e. – opis gwiazdozbiorów – Babilonia
- Podział roku na 365 dni Egipt
XIV w. p.n.e. – Farmacja – Egipt
VI w. p.n.e. – Twierdzenie matematyczne – Tales z Miletu
V-IV p.n.e. – medycyna – Hipokrates
325 p.n.e. – geometria aksjomatyczna – Euklides
IV/III p.n.e. – botanika – Teofrast
384-322? p.n.e. – prostoliniowe rozchodzenie się światła Euklides
- spadanie to ruch przyspieszony Arystoteles
III w. p.n.e. – heliocentryzm – Arystarch z Samos
- Odkrycia Archimedesa
260 p.n.e. – obliczenie obwodu Ziemi Eratostenes
ok. 1 – załamanie światła Kleomenes
ok. 100 – maszyny proste Heron z Aleksandrii
200 – geocentryczny układ budowy świata – Ptolemeusz – Aleksandria

[edytuj] 1-1000

[edytuj] 1100

1054 – supernowa – Chiny

[edytuj] 1200

1220 – zasada równowagi dźwigni – Jordanus
1250 – zjawisko magnetyzmu, własności magnesu – de Maricourt

[edytuj] 1300

1325-1382 – związek między drogą, prędkością a przyspieszeniem – Oresmius

Mikołaj Kopernik

[edytuj] 1500

1526 – Paracelsus: teoria chorób
1543 – Mikołaj Kopernik: Teoria heliocentryczna
1543 – Vesalius: anatomia człowieka
1552 – Miguel Servet: cyrkulacja płucna

[edytuj] 1600

Galileusz

Blaise Pascal

1604 – Galileo Galilei: prawo swobodnego spadku; dowiódł, że arystotelesowska hipoteza, że ciała cięższe ciała spadają szybciej jest nieprawdziwa
1607 – Galileusz konstruuje termoskop. Urządzenie to nie tylko mierzy temperaturę, ale powoduje zmianę w sposobie myślenia. Do tego momentu uważano ciepło i zimno za Arystotelesowskie elementy (płomień, woda, powietrze, i ziemia) (w 1714 fizyk niemiecki Daniel Fahrenheit skonstruował termometr rtęciowy).
1609 – Johannes Kepler: pierwsze dwie zasady Keplera
1610 – Galileo Galilei: Sidereus Nuncius: obserwacje
1614 – John Napier: użycie logarytmu w obliczeniach
1628 – William Harvey: cyrkulacja krwi (krążenie krwi)
1637 – René Descartes: dzieło o metodzie naukowej
1643 – Evangelista Torricelli, asystent Galileusza, buduje pierwszy barometr. Zmiany słupa rtęci obserwowane w urządzeniu Toricelliego pokazują po raz pierwszy, że ciśnienie atmosferyczne zmienia się w czasie.
1644 – René Descartes: geometria analityczna
1648 – Blaise Pascal odkrywa, że ciśnienie atmosferyczne spada z wysokością i twierdzi, że ponad atmosferą musi być próżnia.

[edytuj] 1650

1662 – Robert Boyle: prawo gazów doskonałych
1665 – Philosophical Transactions of the Royal Society pierwsze recenzowane czasopismo naukowe
1666 – Newton: prawo powszechnego ciążenia; wszystkie obiekty oddziaływają na siebie grawitacyjnie
1666 – Gottfried Leibniz: rachunek różniczkowy
1672 – Regnier de Graaf odkrył w jajnikach kobiet i samic wielu ssaków kuliste twory obecnie zwane pęcherzykami Graafa
1675 – Leibniz, Newton: rachunek różniczkowy
1676 – Ole Rømer: pierwsze pomiary prędkości światła
1687 – Newton: zasady ruchu Newtona