Raúl González Blanco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Raúl González Blanco
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1977
Madryt
Wzrost 180 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Real Madryt Castilla (trener)
Kariera juniorska
Lata Klub
1987–1990 San Cristóbal
1990–1992 Atlético Madryt
1992–1994 Real Madryt
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1994 Real Madryt C 7 (16)
1994 Real Madryt B 1 (0)
1994–2010 Real Madryt 550 (228)
2010–2012 FC Schalke 04 66 (28)
2012–2014 Al Sadd 39 (11)
2014–2015 New York Cosmos 28 (8)
W sumie: 691 (291)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1994  Hiszpania U-18 2 (4)
1995  Hiszpania U-20 5 (3)
1995–1996  Hiszpania U-21 9 (8)
1996  Hiszpania U-23 4 (2)
1996–2006  Hiszpania 102 (44)
W sumie: 122 (61)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2018–2019 Real Madryt (młodzież)
2019– Real Madryt Castilla

Raúl, właśc. Raúl González Blanco (wym. /raˈul gonˈθaleθ ˈblaŋko/; ur. 27 czerwca 1977 w Madrycie) – hiszpański były piłkarz, który grał na pozycji napastnika.

Wielokrotny reprezentant Hiszpanii (w latach 2003–2006 kapitan). W wieku 15 lat został piłkarzem Realu Madryt i od tego czasu, aż do sezonu 2009/2010, związany był tylko z tym klubem. Uważany jest za jednego z najlepszych piłkarzy w historii Realu Madryt i hiszpańskiej piłki nożnej[1][2][3]. W latach 2010–2012 zawodnik Schalke 04 Gelsenkirchen. Od 2012 do 2014 zawodnik katarskiego klubu Al Sadd a w latach 2014–2015 New York Cosmos. W profesjonalnej karierze rozegrał 983 spotkania i zdobył 422 bramki. Na ten bilans składa się 877 spotkań i 376 bramek w piłce klubowej, 102 spotkania i 44 bramki w reprezentacji oraz 4 spotkania i 2 bramki w reprezentacji U-23, z którą brał udział na Igrzyskach Olimpijskich w 1996 roku w Atlancie.

Żoną Raúla od 1999 roku jest modelka Mamen Sanz (ur. 23 czerwca 1976), z którą ma czterech synów: Jorgego (ur. 25 lutego 2000), którego imię pochodzi od Jorge Valdano, Hugona (ur. 20 listopada 2002), od Hugona Sáncheza, bliźniaków Héctora i Mattea (ur. 17 listopada 2005), od Héctora Riala i Lothara Matthäusa, oraz córkę Maríę (ur. 4 grudnia 2009).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Raúl w barwach Schalke 04 Gelsenkirchen.

Raúl urodził się w San Cristobal de Los Ángeles, przedmieściach Madrytu. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał jako zawodnik lokalnej drużyny San Cristobal de Los Angeles Madryt. Młodzian okazał się utalentowany, więc w wieku 13 lat został zapisany przez ojca do szkółki piłkarskiej Atlético Madryt. Spędził tam dwa lata, zostając m.in. Mistrzem Hiszpanii U-15. W 1992 roku, ówczesny prezydent Atlético, Jesus Gil postanowił rozwiązać drużyny młodzieżowe, by zaoszczędzić w ten sposób klubowe pieniądze.

Pozostawiony bez drużyny, dla której mógłby grać, Raúl wstąpił w szeregi drugiego wielkiego klubu ze stolicy, Realu. Sukcesy przyszły szybko – sezon 1994/1995 rozpoczął jako zawodnik Real Madryt C. W 7 pierwszych meczach trzeciej drużyny strzelił 13 bramek, co zaowocowało włączeniem utalentowanego nastolatka do składu pierwszej drużyny przez trenera Jorge Valdano. W wieku 17 lat i 4 miesięcy Raúl stał się najmłodszym piłkarzem, który kiedykolwiek założył koszulkę Realu. Grał w ataku obok Emilio Butragueño, jego osobistego idola i wkrótce stał się sensacją, którą żyła cała piłkarska Hiszpania. W swoim pierwszym sezonie strzelił 9 bramek w 28 meczach, a Real został Mistrzem Hiszpanii. W październiku 1996 roku zadebiutował w reprezentacji w meczu przeciwko Czechom.

Raúl od sezonu 1994/1995, przez 15 lat, aż do sezonu 2009/2010 grał w pierwszym składzie Realu Madryt, stanowiąc o jego sile ofensywnej i walnie przyczynił się do zdobycia przez Real Madryt ostatnich dziewięciu tytułów – sześciu Mistrzostw Hiszpanii (1995, 1997, 2001, 2003, 2007, 2008) oraz trzech Pucharów Ligi Mistrzów, strzelając m.in. bardzo ważne gole w finałach Ligi Mistrzów, w 2000 roku Valencii oraz w 2002 Bayerowi 04 Leverkusen. Po zakończeniu kariery przez Fernando Hierro został kapitanem reprezentacji oraz Realu. Lata 2004–2006 były dla Raúla ciężkie. Musiał uznać wyższość Barcelony, która zdobyła mistrzostwo, a także uznać wyższość innych napastników. Ten okres był niejako kryzysem Raúla, który nie mógł przez długi czas pokonać bramkarzy przeciwników. Od 2007 roku, Raúl przeżywał „drugą młodość”. Raúl w Primera División rozegrał 542 spotkania, w których strzelił 228 bramek. Z takim dorobkiem stał się trzecim najskuteczniejszym strzelcem w historii La Liga, za Hugo Sánchezem (234 bramki) i Telmo Zarrą (251). W Lidze Mistrzów zagrał w 135 spotkaniach i strzelił w nich 66 bramek, był najlepszym strzelcem w historii tych rozgrywek w latach 2009–2015, a także rekordzistą pod względem występów w latach 2008–2017.

Dla Realu Madryt we wszystkich oficjalnych rozgrywkach Raúl González zdobył 323 bramki, bijąc rekord Alfredo di Stefano (307)[4]. Był to klubowy rekord w latach 2009–2016. Od 2009 roku Raúl jest rekordzistą Realu w liczbie występów (741).

26 lipca 2010 odszedł z Realu Madryt[5], a 28 lipca podpisał dwuletni kontrakt z niemieckim FC Schalke 04[6]. Swój debiut rozegrał w meczu o superpuchar Niemiec, przeciwko Bayernowi Monachium. Po sezonie 2011/12 odszedł z Schalke do katarskiego klubu Al Sadd[7], z którym 13 kwietnia 2013 roku świętował mistrzostwo kraju.

22 sierpnia 2013 roku ponownie zagrał 45 minut meczu i zdobył bramkę w barwach Realu Madryt w towarzyskim spotkaniu o Trofeo Santiago Bernabéu z jego ówczesnym klubem Al Sadd[8]. To spotkanie było jego pożegnaniem z Realem Madryt.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon La Liga Copa del Rey Liga Mistrzów Inne1 Suma
Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole
Real Madryt 1994/1995 28 9 2 1 0 0 30 10
1995/1996 40 19 2 1 8 6 2 0 52 26
1996/1997 42 21 5 1 47 22
1997/1998 35 10 1 0 11 2 2 3 49 15
1998/1999 37 25 2 0 8 3 2 1 49 29
1999/2000 34 17 4 0 15 10 4 2 57 29
2000/2001 36 24 0 0 12 7 2 1 50 32
2001/2002 35 14 6 6 12 6 2 3 55 29
2002/2003 31 16 2 0 12 9 2 0 47 25
2003/2004 35 11 7 6 9 2 2 1 53 20
2004/2005 32 9 1 0 10 4 43 13
2005/2006 26 5 0 0 6 2 32 7
2006/2007 35 7 1 0 7 5 43 12
2007/2008 37 18 1 0 8 5 2 0 48 23
2008/2009 37 18 1 3 7 3 2 0 47 24
2009/2010 30 5 2 0 7 2 39 7
Suma 550 228 37 18 132 66 22 11 741 323
Klub Sezon Bundesliga DFB-Pokal LM/LE Inne1 Suma
FC Schalke 04 2010/2011 34 13 4 1 12 5 1 0 51 19
2011/2012 32 15 3 2 11 4 1 0 47 21
Suma 66 28 7 3 23 9 2 0 98 40
Klub Sezon Q-League Puchary Kont. Inne Suma
Al Sadd 2012/2013 22 9 12 3 0 0 0 0 34 12
2013/2014 17 2 5 2 5 0 0 0 27 4
Suma 39 11 17 5 5 0 0 0 61 16
Klub Sezon North American Soccer League Puchary [-] Inne Suma
New York Cosmos 2015 26 7 0 0 0 0 0 0 26 7
Suma 26 7 0 0 0 0 0 0 26 7
Łącznie 681 274 61 26 160 75 24 11 926 386

1 Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy, Puchar Interkontynentalny, Klubowe Mistrzostwa Świata, Superpuchar Niemiec

Gole w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Real Madryt[edytuj | edytuj kod]

Schalke[edytuj | edytuj kod]

Al Sadd[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

  • Trofeo Pichichi: 1999, 2001
  • 3 miejsce pod względem liczby bramek w Lidze Mistrzów (71)
  • Drugi najlepszy strzelec w Realu Madryt (323)
  • Rekordzista pod względem liczby występów w Realu Madryt (741)
  • Drugi piłkarz świata 2001 roku według France Football
  • Trzeci piłkarz świata 2001 roku według FIFA
  • Zdobywca brązowego buta w 1999 i 2001 roku
  • Król strzelców Ligi Mistrzów: 1999/2000, 2000/2001
  • Najlepszy napastnik Ligi Mistrzów: 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002
  • Zdobywca Premio Don Balón, dla Najlepszego Hiszpańskiego piłkarza Primera División: 1996/97, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02
  • Zdobywca Trofeum Alfredo Di Stéfano: 2008
  • Wybrany do Najlepszej drużyny dekady, przez brytyjski dziennik „Daily Mirror”: 2009

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

REAL ORDEN DEL MÉRITO DEPORTIVO ribbon.jpg Krzyż Wielki Orderu Zasług Sportowych (Hiszpania)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Real Madrid C.F. - Web Oficial - Resultado de las votaciones, www.realmadrid.com [dostęp 2018-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-01-25] (hiszp.).
  2. Raúl y Di Stéfano, de leyenda a leyenda - FIFA.com, es.fifa.com [dostęp 2018-12-03] (hiszp.).
  3. FINISHED Barcelona Coach Pep Guardiola: Raul Is The Best Spanish Footballer Of All Time | Goal.com, www.goal.com [dostęp 2018-12-03] (ang.).
  4. Raul passes Di Stefano's Real goals record with brace at Gijon.
  5. Łzy Raula Gonzaleza. Madryt pożegnał legendę (http://www.tvn24.pl) (pol.). eurosport.tvn24.pl, 26 lipca 2010. [dostęp 2019-03-19].
  6. Raúl zaprezentowany w Schalke, Guti w Beşiktaşie (pol.). realmadryt.pl, 28 lipca 2010. [dostęp 2019-03-19].
  7. Była gwiazda Realu zagra w Katarze (pol.). przegladsportowy.pl, 15 maja 2012. [dostęp 2019-03-19].
  8. Real rozbił Al-Sadd, powrót Raula (pol.). primeradivision.pl, 23 sierpnia 2013. [dostęp 2019-03-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]