2 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
2 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (2 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego.
Dywizjon został sformowany w dniach 27-29 sierpnia 1939 roku, w garnizonie Przemyśl, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym razem z Plutonem Taborowym Nr 2. Jednostką mobilizującą dla obu pododdziałów był 10 Pułk Artylerii Ciężkiej.
Dywizjon był organiczną jednostką artylerii 2 Dywizji Piechoty Legionów, uzbrojoną w trzy 105 mm armaty wz. 1913 i trzy 155 mm haubice wz. 1917.
W kampanii wrześniowej 1939 roku dyon walczył w składzie macierzystej dywizji między innymi w obronie Modlina.
Obsada personalna dywizjonu
- dowódca dywizjonu – mjr Tadeusz Stanisław Jełowicki
- dowódca 1 bateria armat – por. Stefan Leon Dymnicki
- dowódca 2 baterii haubic –
[edytuj] Bibliografia
- Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1985, wyd. V, ISBN 83-11-07109-8
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ISBN 978-83-86100-83-5
- Jan Wróblewski, Armia "Łódź" 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1975
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||