Funkcje elementarne
Funkcje elementarne – funkcje, które powstają z funkcji, takich jak: funkcja stała, identyczność
, funkcje trygonometryczne i logarytm, za pomocą skończonej liczby operacji, takich jak dodawanie, odejmowanie, mnożenie, dzielenie, potęgowanie oraz złożenie.
Spis treści |
Definicja [edytuj]
Zbiór
wszystkich funkcji elementarnych konstruowany jest w następujący rekurencyjny sposób:
Niech
będzie zbiorem złożonym z następujących funkcji:
- funkcji stałych postaci
, gdzie c jest liczbą rzeczywistą (w niektórych ujęciach liczbą zespoloną) - identyczności

- funkcji trygonometrycznych
- funkcji odwrotnych do trygonometrycznych
- logarytmu
Jest to zbiór 'cegiełek', z których budowane są inne - bardziej skomplikowane - funkcje.
Niech
będzie zbiorem operacji dwuargumentowych (tzn. funkcji dwóch zmiennych) w zbiorze liczb rzeczywistych (w niektórych ujęciach zespolonych), do którego należy:
- dodawanie

- odejmowanie

- mnożenie

- dzielenie

- potęgowanie

Jest to zbiór 'metod układania cegiełek' ze zbioru
.
Zbiorem
funkcji elementarnych nazywa się najmniejszy zbiór funkcji spełniający następujące warunki:

- Jeśli
oraz
, to funkcja
również należy do
. - Jeśli
, to złożenie
również należy do
.
Powyższa definicja jest poprawna, to znaczy istnieje (i to dokładnie jeden) najmniejszy zbiór
spełniający powyższe warunki. Konstruuje się go rekurencyjnie:
Zbiór
zdefiniowany jest powyżej. Mając zdefiniowane zbiory
, zbiór
definiuje się jako zbiór wszystkich funkcji jednej z postaci:
, gdzie
oraz
,
, gdzie 
Zbiór
definiuje się jako sumę zbiorów
,
.
Przykłady [edytuj]
Funkcjami elementarnymi są między innymi:
oraz ich złożenia. Zatem funkcja
jest funkcją elementarną.
Przykładami funkcji, nie będących funkcjami elementarnymi, są:
- całka eliptyczna pierwszego rodzaju
Uwagi [edytuj]
Zbiór funkcji przyjmowany w pierwszym kroku rekurencji (to znaczy zbiór
) mógłby być nieco węższy, np. wystarczy sinus, aby odtworzyć wszystkie pozostałe funkcje trygonometryczne. Nie ma to znaczenia z punktu widzenia klasyfikacji funkcji jako elementarnych - w ten sposób zdefiniowany zbiór
byłby taki sam.
Dla różnych zastosowań wprowadza się pewne modyfikacje definicji zamieszczonej powyżej. W szczególności zmianie ulega zbiór
oraz
. Niektórzy dopuszczają na przykład operację brania funkcji odwrotnej do funkcji już utworzonej (o ile jest to możliwe). Niekiedy dodaje się wartość bezwzględną do funkcji elementarnych. Niektórzy odrzucają operację potęgowania ze składu operacji
.
Ponadto rozważa się funkcje elementarne w zbiorze liczb rzeczywistych lub zespolonych.
W teorii obliczeń stosuje się też jeszcze inne definicje funkcji elementarnych, w których na przykład dziedziną są liczby naturalne.[1]
, gdzie c jest 





oraz
, to funkcja
również należy do
również należy do
oraz 
