Telewizja Polska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z TVP)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Telewizja Polska
Telewizja Polska
Telewizja Polska
Budynek TVP po rozbudowie
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 25 października 1952[1]
Siedziba Warszawa, ul. Jana Pawła Woronicza 17[2]
Numer KRS 0000100679
Prezes Juliusz Braun (od 6 maja 2011)[3]
Branża media
Produkty Kanały Telewizji Polskiej
Kapitał zakładowy 266 596 500 zł[4]
brak współrzędnych
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Telewizja Polska (TVP) – spółka akcyjna Skarbu Państwa, jedyny publiczny nadawca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nadawca kanałów telewizyjnych: TVP1, TVP1 HD, TVP2, TVP2 HD, TVP Polonia, TVP Info, TVP Sport, TVP Sport HD, TVP Historia, TVP Kultura, TVP HD, TVP Parlament, TVP Seriale, TVP Rozrywka, TVP Regionalna oraz TVP ABC[5]. Od 1952 do 1990 roku był to jedyny nadawca telewizyjny w Polsce. Nadaje w systemie cyfrowym, przy użyciu trzeciego multipleksu naziemnej telewizji cyfrowej, który pokrywa zasięgiem cały kraj, po wyłączeniu telewizji analogowej 23 lipca 2013 roku. Jako jedyna telewizja z 3 największych nadawców w Polsce nie posiada własnej satelitarnej platformy cyfrowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Okres przedwojenny[edytuj | edytuj kod]

Aparatura analizująca obraz w Doświadczalnej Stacji Telewizyjnej PR w Warszawie
Kazimierz Rudzki prezentuje odbiornik telewizyjny "Leningrad"
Tablice ośrodków regionalnych TVP na przełomie lat 50. i 60. XX w.
Pierwsza w Polsce naziemna stacja łączności satelitarnej

Za prekursora telewizji w Polsce należy uznać Jana Szczepanika zwanego "polskim Edisonem", który w 1897 roku opatentował w Brytyjskim Urzędzie Patentowym (patent brytyjski nr 5031)[6] "telektroskop" – "czyli aparat do reprodukowania obrazów na odległość za pomocą elektryczności"[7].

W 1929 r. Stefan Manczarski skonstruował aparaturę telewizji mechanicznej opartą na synchronicznie wirujących dwóch tarczach Nipkowa, po stronie nadawczej i odbiorczej. Sygnał telewizyjny był przekazywany przewodem elektrycznym. Urządzenie przesyłało jedynie nieruchomy obraz. Stefan Manczarski swój wynalazek nazwał "sposób telewizyjnego przesyłania obrazów za pośrednictwem drutu i radia".

Doświadczenia prowadził też zespół naukowców i inżynierów w 1931 r. w rozgłośni Polskiego Radia w Katowicach. Aparatura nadawczo odbiorcza według systemu J.L. Bairda z wykorzystaniem tarczy Nipkowa. Oba urządzenia nadawczo-odbiorcze telewizji mechanicznej były napędzane jednym wspólnym silnikiem zapewniającym pełną synchronizację obu zespołów. Sygnał przekazywany był kablem w ramach jednego laboratorium. Pracami eksperymentalnymi kierował inż. Twardawa[8].

Dopiero później prace nad uruchomieniem stacji telewizyjnej w Polsce rozpoczęły się w 1935 w Warszawa Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym oraz Polskim Radiu w Warszawie. W 1937 na szesnastym piętrze wieżowca "Prudental" rozpoczęła działalność eksperymentalną stacja telewizyjna. Kierownikiem stacji został Władysław Cetner.

W 1937 r. zainstalowano nadajnik foniczny, a na początku roku 1938 nadajnik wizyjny. W tymże 1938 r. zbudowano na dachu "drapacz chmur" bo tak go nazwano, konstrukcję wieży o wysokości 16 metrów, na której zamontowano maszt rurowy, pod antenę nadawczą o wysokości 11 metrów. Antena znajdowała się więc na wysokości 87 m nad poziomem ziemi, co zapewniał odbiór sygnału wizji w odległości 20 km i fonii 30 km od anteny nadawczej. Pokazy próbnej transmisji telewizyjnej odbyły się 5 października 1938 roku i 26 sierpnia 1939 roku w Warszawie z udziałem Mieczysława Fogga[1].

Była to jeszcze telewizja mechaniczna nadająca w standardzie 120 linii, wyemitowano m.in. film z telekina "Barbara Radziwiłłówna" z Jadwigą Smosarską w roli głównej, w tym czasie trwały prace nad telewizją elektroniczną 343-liniową. Rozwój prac badawczych nad telewizją, które były bardzo zaawansowane (przewidywane uruchomienie stałego programu – rok 1940), przerwał wybuch II wojny światowej.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Do prac nad Polską Telewizją powrócono w roku 1947. Prace w Państwowym Instytucie Telekomunikacyjnym (później Instytucie Łączności) prowadzone były pod kierownictwem Janusza Groszkowskiego i Lesława Kędzierskiego. W 1952 przy ul. Ratuszowej 11 w Warszawie powstało doświadczalne studio, powołano też pierwszy zespół programu telewizji[1]. Pierwszy program został wyemitowany 25 października 1952 roku o godz. 19:00 (w przeddzień wyborów do Sejmu). Wówczas z Instytutu Łączności nadano 30-minutowy montaż form artystycznych z udziałem Marty Nowosad, Jerzego Michotka, Witolda Grucy i Jana Mrozińskiego, który był odbierany na 24 odbiornikach " Leningrad" rozmieszczonych w klubach i świetlicach[9].

Trzy miesiące później – 23 stycznia 1953 – zainicjowano regularną emisję programu polskiej telewizji (pół godziny raz na tydzień)[1]. Po roku – 22 stycznia 1954 – uruchomiono Doświadczalny Ośrodek Telewizyjny z własnym zespołem dziennikarskim – to już z budynku przy placu Powstańców Warszawy 7 specjalnie na potrzeby nowo powstającej instytucji odbudowanym i powiększonym po zniszczeniach wojennych dawnym banku. Program ośrodka emitowano początkowo raz w tygodniu, a od 1 listopada 1955 – trzy razy.

Dopiero rozpoczęcie emisji przez Warszawski Ośrodek Telewizyjny 30 kwietnia 1956 umożliwiło dostęp do programów TV większej grupie odbiorców. WOT emitował program 5 razy w tygodniu. 1 maja 1956 pracę rozpoczyna Telewizyjny Ośrodek Transmisyjny ze stacją nadawczą umieszczoną w Pałacu Kultury i Nauki, oraz antenę na szczycie iglicy na wysokości 227 metrów. Zasięg stacji wynosił ok. 55 kilometrów.

Okres jednego programu[edytuj | edytuj kod]

Prawdziwym początkiem Telewizji Polskiej było stworzenie 1 lipca 1958 Zespołu Programu Telewizyjnego przy Polskim Radiu. W dwa lata później (8 grudnia 1960) powołano Komitet ds. Radia i Telewizji "Polskie Radio i Telewizja". Od tego czasu Polskie Radio i TVP miały równorzędny status. Pierwszym szefem Radiokomitetu (stanowisko równorzędne z ministrem) został Włodzimierz Sokorski (szefowie pionów radia i telewizji posiadali rangę wiceministrów). 1 lutego 1961 ruszyła codzienna emisja programu telewizyjnego. Na przełomie lat 50. i 60. powstało siedem ośrodków regionalnych TVP (dysponujących własnymi studiami) w:

18 lipca 1969 oddano do użytku Centrum Radiowo-Telewizyjne w Warszawie przy ul. Woronicza (do dziś siedziba TVP). W celu ich stworzenia poniesiono duże nakłady finansowe, zaś technikom udało się też skompletować wysokiej klasy sprzęt telewizyjny[1].

Dwa programy[edytuj | edytuj kod]

2 października 1970 uroczyście uruchomiono drugi ogólnopolski program telewizyjny. TVP2 od początku swego istnienia skupiała się głównie na programach kulturalnych i rozrywkowych (m.in. Studio 2).

Otwarcie Polski na zachód – charakterystyczne dla epoki Gierka – pozwoliło na dostęp polskiej telewizji do nowoczesnych technologii z wolnego świata. Pierwszym efektem współpracy było nadanie 16 marca 1971 pierwszego programu w kolorze przy użyciu francuskiego systemu SECAM. Z czasem był to standard przyjęty we wszystkich krajach (oprócz NRD) demokracji ludowej. Początkowo emisje programu w kolorze nadawane były raz w tygodniu, od 6 grudnia 1971 codziennie w kolorze pojawiała się transmisja z obrad zjazdu PZPR (dla przykładu, pierwsze cykliczne emisje kolorowe w Europie były nadawane od 1967 roku[10]). Ze względu na brak i koszty odbiorników, kolorowa telewizja nie była jednak w tym czasie dostępna dla większości polskich telewidzów.

1 listopada 1975 w Psarach-Kątach (Góry Świętokrzyskie) oddano do użytku pierwszą w Polsce naziemną stację łączności satelitarnej, która znacznie poszerzyła możliwości nadawcze TVP.

Po długim czasie przerwy w tworzeniu nowych ośrodków telewizyjnych, 12 stycznia 1985 roku powstał lokalny oddział telewizyjny w LublinieTVP Lublin (dawniej TVP3 Lublin). 1 stycznia 1989 roku powstała Telegazeta, pierwszy w Polsce teletekst.

Po przemianach[edytuj | edytuj kod]

Grażyna Torbicka, wieloletnia prezenterka TVP

Przemiany społeczno-polityczne przełomu lat 80. i 90. spowodowały także reformę telewizji. 6 lutego 1990 TVP utraciła monopol na emitowanie telewizji w Polsce – powstała pierwsza oficjalna prywatna stacja telewizyjna – PTV Echo nadająca na terenie Wrocławia i okolic do 8 marca 1995[11][12]. Na początku lat 90. zdecydowano o całkowitym przejściu z systemu SECAM na system PAL, w którym jako pierwszy, bo od 1 stycznia 1994, nadawał program II (wtedy na ten system przeszły również TVP Polonia i stacje regionalne TVP). 1 stycznia 1993 roku wraz z Polskim Radiem TVP zostało członkiem Europejskiej Unii Nadawców (EBU). Jednocześnie od lat 90. wielu prezenterów i dziennikarzy TVP zaczęło odchodzić z telewizji publicznej przechodząc do telewizji komercyjnych (m.in. Polsat i TVN). W 1997 roku uruchomiono pierwszy kanał tematyczny telewizji publicznej – Tylko Muzyka, który jednak zakończył nadawanie rok później ze względów formalno-prawnych. Kolejny kanał tematyczny został uruchomiony 24 kwietnia 2005 – wtedy rozpoczął emisję kanał TVP Kultura. W kolejnych latach Telewizja Polska uruchomiała kolejne kanały tematyczne (18 listopada 2006 – TVP Sport, 3 maja 2007 – TVP Historia, 6 października 2007 – TVP Info, który zastąpił TVP3, 6 grudnia 2010 – TVP Seriale, 15 kwietnia 2013 – TVP Rozrywka, 1 września 2013 – TVP Regionalna, 15 lutego 2014 – TVP ABC[13]). W 2008 Telewizja Polska rozpoczęła emisję w jakości HD, 6 sierpnia tegoż roku rozpoczęła emisję stacja TVP HD. 16 czerwca 2011 uruchomiono pierwszy internetowy kanał tematyczny – TVP Parlament. 1 czerwca 2012 dwa ogólnopolskie programy TVP1 i TVP2 zaczęły nadawać w jakości HD. Aktualnie Telewizja Polska pracuje nad wprowadzeniem obrazu 3D[14] do swoich kanałów. Obecnie w ramach naziemnej telewizji cyfrowej i wybranych operatorów kablowych i satelitarnych umożliwia korzystanie z telewizji hybrydowej za pomocą Platformy Hybrydowej TVP[15][16]. W planach jest uruchomienie kolejnych kanałów TVP Dokument, TVP Rozrywka International i TVP Premium HD.

Kalendarium TVP[edytuj | edytuj kod]

Do 1989[edytuj | edytuj kod]

  • 5 października 1938 i 26 sierpnia 1939 – pokazy próbnej transmisji telewizyjnej w Warszawie.
  • 25 października 1952, godz. 19:00 – emisja pierwszego ogólnopolskiego programu telewizyjnego. Ten moment uważa się za początek Telewizji Polskiej.
  • 5 grudnia 1952 – emisja pierwszego programu sportowego w dziejach polskiej telewizji – pokazowe walki na szable[17].
  • 23 stycznia 1953 – rozpoczęcie regularnej emisji programu.
  • 1956 – pierwszy w historii polskiej telewizji program informacyjny – Wiadomości Dnia.
  • 13 stycznia 1957 – pierwsza w historii transmisja sportowa, był to mecz bokserski Skra WarszawaGwardia Łódź, który komentował Zbigniew Smarzewski[17].
  • 1 stycznia 1958 – powstaje Dziennik Telewizyjny.
  • 9 listopada 1958 – pierwsze wydanie Telewizyjnego Kuriera Warszawskiego.
  • 1 lutego 1961 – początek codziennej emisji programu telewizyjnego.
  • 1962 – przeprowadzenie pierwszej transmisji satelitarnej.
  • 2 października 1970 – powstaje drugi ogólnopolski program telewizyjny.
  • 12 stycznia 1985 – ośrodek regionalny w Lublinie (TVP Lublin).
  • 26 czerwca 1986 – powstaje Teleexpress.
  • 29 marca 1987 – po raz ostatni Dziennik Telewizyjny pojawia się równolegle na dwóch antenach Telewizji Polskiej.
  • 30 marca 1987 – powstaje "czysto dwójkowy" program informacyjny Panorama dnia.
  • 1 stycznia 1989 – powstaje Telegazeta, pierwszy w Polsce teletekst.
  • 17 listopada 1989 – ostatnie wydanie Dziennika Telewizyjnego.

Po przemianach[edytuj | edytuj kod]

  • 18 listopada 1989 – przemiana Dziennika Telewizyjnego w Wiadomości.
  • 6 lutego 1990 – Koniec monopolu TVP – powstaje pierwsza oficjalna prywatna stacja telewizyjna w Polsce[potrzebne źródło].
  • 19 października 1990 – ośrodek regionalny TVP Rzeszów (później TVP3 Rzeszów).
  • lipiec 1991 – decyzja o likwidacji Radiokomitetu działającego w rzeczywistości do 1993.
  • 1 września 1991 – Panorama dnia zostaje zastąpiona przez Panoramę.
  • 24 lutego 1992 – zmiana skrótu TP na TVP, zmiana loga TVP oznaczeń na wszystkich antenach oraz wprowadzenie nowych, rewolucyjnych pod względem techniki wykonania i wyglądu opraw graficznych na antenach stacji.
  • 24 października 1992
    • próbna emisja programu satelitarnego TVP Polonia skierowanego do Polaków mieszkających zagranicą, emitowanego regularnie od 30 marca 1993,
    • obchody 40-lecia Telewizji Polskiej[18].
  • 29 grudnia 1992 – powołanie mocą ustawy KRRiT mającej pełnić funkcję regulatora rynku mediów elektronicznych w Polsce oraz zadecydowano o podziale Państwowej Jednostki Organizacyjnej Polskie Radio i Telewizja na:
    • Polskie Radio podzielone na 18[19] niezależnych spółek: jedną nadającą programy ogólnopolskie (dokładnie 4 programy ogólnopolskie i program dla zagranicy) oraz siedemnaście nadających programy regionalne,
    • Telewizję Polską (wówczas: 2 programy ogólnopolskie i 10 ośrodków regionalnych, oraz testowo działająca TVP Polonia).
  • 1 stycznia 1993 – TVP zostaje członkiem Europejskiej Unii Nadawców (EBU).
  • 1 stycznia 1994
  • 5 września 1994 – jedenaście wówczas istniejących ośrodków regionalnych przystąpiło do tworzenia pasma wspólnego (TVP Regionalna)[20][21].
  • 1 stycznia 1995 – TVP1 przeszedł z SECAM na PAL, co oznaczało zakończenie procesu przejścia z systemu SECAM na PAL.
  • 30 marca 1997 – pierwszy w historii kanał tematyczny Tylko Muzyka emitowany do 15 lutego 1998 ze względów formalno-prawnych.
  • 12 czerwca 1997 – obchody 45-lecia Telewizji Polskiej.
  • 21 grudnia 1997 – powstaje TVP Białystok.
  • 28 lutego 2001 – powołanie czterech ośrodków regionalnych:
    • Świętokrzyski Ośrodek Regionalny TVP S.A. w Kielcach – podlegający Oddziałowi Terenowemu w Krakowie[22],
    • Opolski Ośrodek Regionalny TVP S.A. w Opolu – podlegający Oddziałowi Terenowemu w Katowicach[22],
    • Warmińsko-Mazurski Ośrodek Regionalny TVP S.A. w Olsztynie – podlegający Oddziałowi Terenowemu w Gdańsku[22],
    • Lubuski Ośrodek Regionalny TVP S.A. w Gorzowie Wielkopolskim – podlegający Oddziałowi Terenowemu w Poznaniu[22].
  • 2002 – obchody 50-lecia Telewizji Polskiej.
  • 3 marca 2002 – ruszył trzeci program telewizji publicznej – TVP3 – zastępując dotychczasowe programy regionalne w całej Polsce[23].
  • kwiecień 2002 – otrzymanie nagrody za wybitne osiągnięcia w 2002 roku przez Telewizyjne Zgromadzenie Europejskiej Unii Nadawców[24][25][26][27]
  • 7 marca 2003 – zmiana identyfikacji marki, w tym logo wszystkich kanałów telewizyjnych.
  • 21 września 2003 – około godz. 20:15 do gmachu Telewizji Polskiej wtargnął uzbrojony terrorysta[28]. Telewizja nie przerwała swojego programu. Po ponad trzech godzinach akcji ok. 23:30 został on obezwładniony przez policję.
  • 1 stycznia 2005 – zgodnie z Ustawą z dnia 2 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o radiofonii i telewizji, uruchomiono 4 nowe Oddziały Terenowe:
  • 9 stycznia 2005 – telewizja interaktywna (dzięki wykorzystaniu sieci PIONIER). Docelowo ma ona stać się platformą, w ramach której programy TVP będą rozpowszechniane w internecie przy użyciu modelu Video On Demand.
  • 24 kwietnia 2005 – został uruchomiony kanał tematyczny TVP Kultura.
  • 18 listopada 2006 – kanał tematyczny TVP Sport.
  • 3 maja 2007 – kanał tematyczny TVP Historia.
  • 6 października 2007 o 05:29 – startuje kanał tematyczny TVP Info (dawniej jako TVP3).
  • 25 października 2007 – obchody 55-lecia Telewizji Polskiej.
  • 6 sierpnia 2008 – uruchomienie stacji TVP HD – pierwszego w historii kanału Telewizji Polskiej w wysokiej rozdzielczości (HDTV).
  • 9 listopada 2008 – 50 urodziny obchodzi Telewizyjny Kurier Warszawski.
  • 15 września 2009 – rusza platforma cyfrowa TVP, lecz szybko kończy swój żywot.
  • 6 grudnia 2010 – kanał tematyczny TVP Seriale.
  • 10 stycznia 2011 – rozpoczęcie testowej emisji kanału TVP1 w systemie HDTV (jako TVP1 HD) – wyłącznie w ofercie satelitarnej telewizji "n"[30].
  • 16 czerwca 2011 – pierwszy internetowy kanał tematyczny TVP Parlament[31].
  • 31 maja 2012
    • Rozpoczęcie cyfrowej, naziemnej emisji kanałów TVP1 i TVP2 standardzie HD (jako TVP1 HD oraz TVP2 HD), przy czym oficjalna data startu kanału TVP2 HD to 1 czerwca 2012[32].
    • Rozpoczęcie regularnego, satelitarnego przekazu programu TVP1 w systemie HD (TVP1 HD)[33].
  • 1 czerwca 2012
  • 5 lipca 2012
    • Uruchomienie (w ramach HbbTV) aplikacji z informacjami nt. pogody i regionu, z którego TVP jest odbierana[34].
  • 25 października 2012 – obchody 60-lecia Telewizji Polskiej. W ramach obchodów jesienią zorganizowano Dzień Otwarty TVP i Wielki Test Telewizyjny. Dodatkowo emitowano programy dotyczące historii TVP.
  • 15 kwietnia 2013 – kanał tematyczny TVP Rozrywka.
  • 23 lipca 2013 – kanały TVP1, TVP2 i TVP Info zakończyły nadawanie w naziemnej telewizji analogowej.
  • 1 września 2013 – powstaje kanał TVP Regionalna będący pasmem wspólnym z lokalnymi pasmami, zmiana profilu TVP Info z kanału informacyjno-regionalnego na typowo informacyjny.
  • 24 grudnia 2013 – TVP po raz pierwszy emituje reklamy w Wigilię. Dotychczas telewizja publiczna w Wigilię emitowała jedyny tylko blok reklamowy Reklama Dzieciom w TVP1.
  • 12 stycznia 2014 – kanał tematyczny TVP Sport rozpoczyna emisję w jakości HDTV.
  • 15 lutego 2014 – kanał tematyczny TVP ABC[13].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Struktura organizacyjna Telewizji Polskiej ulegała ciągłym zmianom. Na samym początku cały zespół programu telewizyjnego tworzył jedną, wydzieloną redakcję w Radiokomitecie. W 1958 przekształciła się ona w Zespół Programu Telewizyjnego, którego pierwszym szefem został Jerzy Pański. Stopniowo utrwaliła się struktura, która w momencie wprowadzenia stanu wojennego wyglądała następująco:

  • Zespół Programu Telewizyjnego (z wiceprzewodniczącym Komitetu ds. Radia i Telewizji, jako szefem), dzielący się na:
    • Program I;
    • Program II;
    • Program III – regionalny (w Warszawie: Warszawski Ośrodek Telewizyjny).

Ich prace koordynowała (tj.: ustalała ramówkę, przyjmowała programy na antenę, organizowała emisję i nadzorowała jej bieżący przebieg) Naczelna Redakcja Programowa (dyrektorem programowym i redaktorem naczelnym był Włodzimierz Grzelak). Programy I i II nie miały wyodrębnionych kierownictw.

Na rzecz programów I i II audycje telewizyjne programowały, produkowały oraz proponowały do emisji Naczelne Redakcje (merytoryczne):

  • Dziennika Telewizyjnego,
  • Publicystyki,
  • Publicystyki Międzynarodowej,
  • Publicystyki o Krajach Socjalistycznych,
  • Dziecięco-Młodzieżowa (Telewizja Młodych, Telewizja Dziewcząt i Chłopców – dla dzieci starszych i Telewizja Najmłodszych),
  • Oświatowa i Popularnonaukowa,
  • Kulturalna,
  • Rozrywkowa,
  • Filmowa,
  • Muzyczna,
  • Sportowa,
  • Rolna,
  • Wojskowa,
  • Programów Zleconych.

W ramach Naczelnej Redakcji Publicystyki działało stworzone przez Mariusza Waltera – i posiadające znaczną autonomię – Studio 2. Naczelne redakcje dzieliły się z kolei na redakcje z kierownikami redakcji na czele; np. redakcja programów szkolnych czy redakcja kursów językowych działały w ramach Naczelnej Redakcji Programów Oświatowych i Popularnonaukowych.

W ramach Zespołu Programu Telewizyjnego działały także różne jednostki usługowe, pomocnicze i techniczne: Biuro Emisji, Dział Scenografii (zarządzany przez Xymenę Zaniewską), Zakład Produkcji Filmów Telewizyjnych (POLTEL), zakład transportu, dział finansów i księgowości, zespół produkcyjny, biuro kadr i szkolenia, wewnętrzna służba zdrowia.

Pod koniec sprawowania władzy w Radiokomitecie przez Macieja Szczepańskiego powołano w strukturze Zespołu Programu Telewizyjnego dwa wysokie stanowiska decyzyjne: Dyrektora Generalnego ds. Politycznych (Stanisław Cześnin) i Dyrektora Generalnego ds. Kultury (Janusz Rolicki). Nadzorowali oni bezpośrednio pracę podporządkowanych im Naczelnych Redakcji.

Główną cechą organizacyjną ówczesnej telewizji było to, że nie istniał wtedy system producentów zewnętrznych. Programów nie kupowano, ale produkowano wyłącznie we własnym zakresie i własnymi siłami, w pełni wykorzystując posiadany ogromny potencjał produkcyjno-techniczny, bardzo unowocześniony w związku z pierwszą wizytą w Polsce Jana Pawła II.

Telewizja współpracuje z klasami dziennikarskimi XXI Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja w Warszawie.

15 września 2009 r. ruszyła satelitarna platforma TVP[35], lecz 9 października 2009 nowy zarząd wstrzymał projekt[36].

Obecna struktura spółki[edytuj | edytuj kod]

Kanały Telewizji Polskiej TVP[edytuj | edytuj kod]

Kanały ogólnotematyczne[edytuj | edytuj kod]
Kanały regionalne[edytuj | edytuj kod]
Kanały tematyczne[edytuj | edytuj kod]
Kanały internetowe[edytuj | edytuj kod]
Kanały planowane[edytuj | edytuj kod]
Kanały hybrydowe[edytuj | edytuj kod]
Information icon.svg Osobny artykuł: Platforma Hybrydowa TVP.

Dotychczas działały okazjonalnie, następujące kanały tematyczne:

Logo TVP Żagle
  • TVP Żagle – pierwszy, eksperymentalny kanał hybrydowy TVP[37]. Każdego dnia kanał nadawał ok. 4,5 godziny programu, poświęconemu żeglarstwie oraz samym zawodom. Za relację odpowiadała TVP Szczecin[38].
  • TVP Regionalna – śladami Jana Pawła II[39]
  • TVP – 25 lat wolności[39].
  • TVP Festiwal DWA TEATRY – SOPOT 2014[39].
  • TVP Bieszczady
  • TVP Zdrowo i ze smakiem[40]
Kanały zlikwidowane[edytuj | edytuj kod]

Jednostki organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Biuro Finansów
  • Biuro Zarządzania Zasobami Ludzkimi
    • Akademia Telewizyjna
  • Biuro Marketingu
  • Biuro Bezpieczeństwa
  • Biuro Prawne
  • Biuro Koordynacji Programowej
  • Biuro Reklamy
  • Biuro Technologii
  • Biuro Zakupów i Zamówień Publicznych
  • Biuro Wymiany Krajowej i Międzynarodowej
  • Biuro Zarządu i Spraw Korporacyjnych
  • Ośrodek Administracji
  • Ośrodek Dokumentacji i Zbiorów Programowych
  • Ośrodek Emisji i Reemisji
  • Ośrodek Informatyki i Telekomunikacji
  • Ośrodek Serwisu
  • Ośrodek iTVP HD

Władze TVP[edytuj | edytuj kod]

  • Przewodniczący Rady Nadzorczej TVP SA
    • Witold Knychalski od 1998 do 31 lipca 2003
    • Antoni Dragan od 31 lipca 2003
    • prof. Tadeusz Kowalski od maja 2004 do czerwca 2005
    • Sławomir Skrzypek od 9 maja 2006 do 11 stycznia 2007
    • Janina Goss od 24 lutego 2007 do 19 grudnia 2008
    • Łukasz Moczydłowski od 19 grudnia 2008 do 3 lipca 2009
    • Bogusław Szwedo od 16 września 2009 do 27 sierpnia 2010
    • Grzegorz Borowiec od 27 sierpnia 2010 do 4 marca 2011
    • Stanisław Jekiełek od 4 marca 2011

Osobowości telewizyjne związane z TVP[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Osobowości telewizyjne związane z TVP.

Najwybitniejszymi prezenterami w historii Telewizji Polskiej są: Jan Suzin (pracował w latach 1955-1996), Krystyna Loska (pracowała od lat 50. do 1994 roku), Edyta Wojtczak (pracowała w latach 1957-1996) i Bogumiła Wander (pracowała od końca lat 60. do 2003 roku)

W 2006 roku dziennikarz związany z Telewizją Polską Piotr Poraj-Poleski otrzymał nagrodę MediaPrize przyznawaną przez Fundację Josepha Pulitzera za adaptację książki Iona Pacepy "Czerwone Horyzonty", w ten sposób powstał jeden z odcinków cyklu "Prywatne życie dyktatorów". Nagrodę w bibliotece Francois Mitteranda odebrał w towarzystwie prezes TVP Anny Milewskiej. Była to pierwsza tak prestiżowa nagroda dla dziennikarza TVP.

Obecna sytuacja TVP[edytuj | edytuj kod]

Obecnie Telewizja Polska boryka się z trudną sytuacją finansową. W sezonie zimowym nadawana jest duża liczba programów powtórkowych (głównie produkcje własne, m.in. seriale, teleturnieje, filmy), natomiast w sezonie letnim zawieszana jest emisja nowych odcinków seriali i teleturniejów oraz nie są emitowane programy publicystyczne. Telewizja publiczna ograniczyła środki na otrzymywanie praw transmisyjnych do wydarzeń sportowych oraz produkcji zagranicznych, przez co w ramówce jej kanałów jest mniej filmów światowego kina ostatnich lat. TVP inwestuje głównie w produkcje własne, zwłaszcza seriale (m.in. M jak miłość, Barwy szczęścia, Klan, Plebania, czy Na dobre i na złe) oraz teleturnieje (m.in. Jaka to melodia?, Gilotyna).

Telewizja publiczna ubiegała się o uruchomienie elastycznej linii kredytowej w wys. 100 mln.zł, później zmniejszonej do 50 mln. z,. która miała za zadanie ułatwić zarządzanie środkami finansowymi w okolicznościach kryzysu finansowania. Ze względu na brak stosownej zgody MSP kredyt ten nie został uruchomiony. TVP przyznała, że od 8 lutego 2011, w godzinach od 2 do 5 w nocy nadajniki analogowe TP Emitel SA nie emitują sygnałów TVP1 i TVP2[42].

Od ok. 2000 roku stale podnoszone są zarzuty o upolitycznienie TVP[43] i traktowanie jej jako politycznej "przechowalni"[44]. W 2011 Paweł Miter za pomocą prostej prowokacji (e-mail udający list z Kancelarii Prezydenta polecający jego zatrudnienie) uzyskał wysokie stanowisko w TVP z pensją 13 tys. zł oraz obietnicę poprowadzenia programu[45].

Finanse[edytuj | edytuj kod]

Wpływy TVP z reklam w 2011 roku to 1,03 mld PLN, od sponsorów 126,7 mln zł z abonamentu 205,4 mln zł. Koszty według TVP to 1,757 mld zł, w tym pensje i honoraria dla pracowników TVP 450 mln zł; energia elektryczna, ogrzewanie, materiały biurowe itp. około 273,3 mln zł; kwoty należne producentom, ochroniarzom, mechanikom i wielu innym usługodawcom z zewnątrz to ponad 407 mln zł. Strata netto wyniosła 88,5 mln zł[46]. Obroty i przychody z reklam w TVP w 2011 podobne do stacji komercyjnych – np. TVN za 2011 rok przychody 1959,84, strata netto 317,37 mln zł wobec 42,75 mln zł zysku rok wcześniej (przychody w 2010: 1925,13 mln zł)[47].

Zasadniczo przeciętne płace w 2011 w TVP to mniej więcej tyle, ile w stacjach komercyjnych (6,9 tys. zł brutto, Polsat 6,6 tys. zł, TVN 8,1 tys. zł), płaca w TVP była również wyższa niż przeciętne wynagrodzenie w sektorze mediów według GUS. TVP musi jednak na wynagrodzenia przeznaczyć znacznie więcej pieniędzy, niż jej konkurenci, gdyż zatrudnia więcej pracowników[48]. W 2011 prezes Juliusz Braun poinformował, że planowana strata TVP w roku 2012 miała wynieść co najmniej 150 mln, jednak media w 2011 spekulowały, że kwota ta za 2012 miałaby znacznie przekroczyć 200 mln. Według stanu na rok 2011 miałby to być to jeden z najgorszych wyników w historii TVP[49].

[edytuj | edytuj kod]

Okres Ilustracja Uwagi
1952 – 1992 TVP old logo.png Biała litera T i czerwona P (często także obydwie litery białe)
1992 – 2003 TVP logo old2.svg Zielona literka T, czerwona V, niebieska P, i napis TELEWIZJA POLSKA S.A. i trzy pasy: czerwony, zielony i niebieski. Obok liter trzy pasy.
od 2003 TVP logo.svg Logo wogo

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 2013 roku TVP została przyznana katolicka nagroda Totus 2013. Wyróżnienie to przyznano za wspieranie przez TVP fundacji "Dzieło Nowego Tysiąclecia". Statuetki odebrali prezes Telewizji Polskiej Juliusz Braun oraz szef Polskiego Radia Andrzej Siezieniewski. Totusem wyróżniona została także współpracująca z Teatrem Telewizji Zofia Posmysz-Piasecka. Otrzymała statuetkę w dziedzinie propagowania kultury chrześcijańskiej[50].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Uwagi

  1. złożył rezygnację

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Historia TVP.
  2. Redakcja tvp.pl.
  3. Nowy prezes TVP: Chcę stabilizacji TVN24 [Dostęp 2012-08-18]
  4. Status prawny (pol.). W: Biuletyn Informacji Publicznej [on-line]. Telewizja Polska SA. [dostęp 2012-08-19].
  5. [1] Spis kanałów telewizyjnych
  6. Polska. Zarys encyklopedyczny, PWN, Warszawa 1974
  7. "Jan Szczepanik – polski Edison", 2011-03-12, Muzeum Okręgowe w Tarnowie
  8. Fragment tygodnika "Radjo" z 1931 r., cytowany w książce: Wojciech Janota "Katowice między wojnami", s. 109, Łódź 2010, ISBN 978-83-7729-021-7
  9. Informacje o nadaniu pierwszego programu telewizyjnego
  10. 1966: BBC tunes in to colour (ang.). BBC. [dostęp 2011-05-22].
  11. Encyklopedia Wrocławia, 2000, ISBN 83-7023-749-5, str. 169 Hasło:PTV Echo
  12. Krótka historia PTV Echo, "Dziennik Dolnośląski" nr 27 (94), 7 lutego 1991, str. 4-5
  13. 13,0 13,1 Ruszył nowy kanał TVP ABC (pol.). Filmweb, 2014-02-21. [dostęp 2014-02-21].
  14. TVP HD jesienią z programami 3D? za media2.pl
  15. Ponad 4 tys. użytkowników telewizji hybrydowej TVP (pol.). Media2. [dostęp 2012-07-08].
  16. TVP uruchomiła telewizję hybrydową (pol.). Media2. [dostęp 2012-07-08].
  17. 17,0 17,1 Sport w TVP – obrazki z wystawy – film dokumentalny. Teleman.pl. [dostęp 2014-04-19].
  18. Jan Suzin, 40-lecie Telewizji w Polsce, 24 października 1992
  19. 85 lat Polskiego Radia: Kalendarium. Polskie Radio SA
  20. Polska. Środki przekazu. Telewizja. Internetowa encyklopedia PWN. [dostęp 2011-07-10].
  21. Sieć TVP. „Gazeta Wyborcza”. Nr 207, wydanie z dnia 06/09/1994. s. 3. [dostęp 2011-08-09]. 
  22. 22,0 22,1 22,2 22,3 II. Działalność programowa nadawców / A. Oferta programowa i widownia nadawców telewizyjnych w 2001 roku / 3. Programy regionalne Telewizji Polskiej S.A.. W: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji: Informacja o podstawowych problemach Radiofonii i Telewizji. Warszawa, marzec 2002 r..
  23. Rusza nowa "trójka". „Gazeta Wyborcza Katowice”. Nr 45, wydanie z dnia 22/02/2002. s. 3. 
  24. TVP wcale nie nagrodzona (pol.). www.pis.org.pl, 2003-04-04. [dostęp 2014-07-23].
  25. TVP wcale nie nagrodzona (pol.). W: WP [on-line]. www.wiadomosci.wp.pl, 2003-04-05. [dostęp 2014-07-23].
  26. Nagroda EBU dla TVP wzbudza kontrowersje (pol.). W: Bankier [on-line]. www.bankier.pl, 2003-04-09. [dostęp 2014-07-23].
  27. Kamil Górecki: TVP honoured by EBU! (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2003-04-11. [dostęp 2014-07-23].
  28. Terrorysta w TVP
  29. 29,0 29,1 29,2 29,3 Minister Jacek Socha: Odpowiedź ministra skarbu państwa na interpelację nr 8681 w sprawie utworzenia nowych oddziałów telewizji regionalnej w Gorzowie Wlkp., Opolu, Kielcach i Olsztynie. Warszawa, 10 grudnia 2004. [dostęp 2011-07-10].
  30. Łukasz Szewczyk: TVP1 HD oficjalnie od 10 stycznia. Media2.pl, 2011-01-07. [dostęp 2011-01-07].
  31. TVP Parlament oficjalnie wystartował! – TVP Parlament. Telewizja Polska SA
  32. 32,0 32,1 TVP1 i TVP2 w najwyższej jakości HD. Telewizja Polska SA, 2012-06-01. [dostęp 2012-06-12].
  33. 33,0 33,1 Janusz Sulisz, Anita Dąbek: TVP1 HD i TVP2 HD już na satelicie. SAT Kurier, 2012-05-31, aktualizacja 2012-06-07. [dostęp 2012-06-12].
  34. 'Informacje i Pogoda – nowe aplikacje HbbTV od TVP' Media2 [Dostęp 05-07-2012]
  35. Ruszyła satelitarna platforma TVP
  36. Kolejny cios dla satelitarnej platformy TVP
  37. Informacja o TVP Żagle
  38. http://www.tvp.pl/szczecin/aktualnosci/wiadomosci/sukces-tvp-zagle/12001919
  39. 39,0 39,1 39,2 „TVP – 25 lat wolności” – kanał wirtualny TVP
  40. TVP Zdrowo i ze smakiem - kanał na żądanie na Platformie Hybrydowej TVP
  41. 41,0 41,1 41,2 Szwedo już rządzi w TVP – portal TVN24.pl – 01.10.2009
  42. Jerzy Kruczek: TVP oszczędza... na analogowym przekazie naziemnym?. SAT Kurier, 2011-02-16. [dostęp 2011-02-18].
  43. Artur Zawisza: Zapytanie nr 815 do ministra kultury w sprawie stanu wolności mediów w Polsce oraz upolitycznienia telewizji publicznej. Sejm RP, 2002.
  44. Pracownicy TVP urządzili pikietę pod siedzibą spółki. Wprost.pl, 2010.
  45. Paweł Miter: TVP zbiera na mnie haki [wideo]. Moje Miasto Wrocław, 2011.
  46. SATKurier.pl / TVP / Koszty i zyski TVP jako telewizji publicznej
  47. Zysk netto TVN dużo niższy od prognoz analityków
  48. TVP płaci jak stacje komercyjne, ale... ma potężny przerost zatrudnienia – Polskatimes.pl
  49. Kamila Baranowska. Czarne chmury nad TVP. „Rzeczpospolita”. 
  50. msies, pszl: Telewizja Polska z Totusem 2013 (pol.). tvp.info, 2013-10-12. [dostęp 2013-11-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]