Anastazy II
| Anastazy II Anastasius Secundus |
|
| Papież | |
![]() |
|
| Data śmierci | 19 listopada 498 |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 24 listopada 496 |
Anastazy II (zm. 19 listopada 498), papież, którego pontyfikat przypadał w czasie od 24 listopada 496 do 19 listopada 498[1].
Był synem rzymskiego kapłana, Piotra[2]. Został wybrany pomimo sprzeciwów wpływowych hierarchów popierających politykę Feliksa III i Gelazego I[2].
Na synodzie w 495 zrehabilitował biskupa Misenusa, którego ekskomunikował Feliks III[2].
W czasie niedługiego pontyfikatu Anastazego II król Franków Chlodwig przyjął chrześcijaństwo w Reims[1], w formule rzymskiej, nie ariańskiej. Papież korespondował z biskupami galijskimi, ale rzekomy list Anastazego II do Chlodwiga jest XVII-wiecznym fałszerstwem.
Papież za wszelką cenę dążył do pojednania Kościołów[2]. Dlatego szukał porozumienia ze zwolennikami potępionego patriarchy Konstantynopola Akacjusza, czym naraził się jednemu z autorów spisu papieży Liber Pontificalis i trafił do piekła według "Boskiej komedii" Dantego[2]:
| „ |
Idąc okólną ścieżką po wiszarze, |
” |
| — Dante Alighieri, Boska Komedia, I, XI, 1 – 9 | ||
W 497 roku odnowił także stosunki z, potępionym przez Gelazjusza I, biskupem Andrzejem z Tesalonik, a także przyjął jego diakona Fotyna[2]. Wówczas duchowni papiescy uznali Anastazego za zdrajcę i zerwali z nim jedność – prawdopodobnie wówczas przepadła ostatnia szansa na zjednoczenie Kościołów[2]. W 498 potępił traducjonizm i wkrótce potem zmarł. Został pochowany w portyku Bazyliki Św. Piotra[2].
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Fros H., Sowa F., Księga imion i świętych, t. 1, Kraków 1997, szp. 153.
- Pope Anastasius II (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-09-26].
| Poprzednik Gelazjusz I |
Papież 496 – 498 |
Następca Symmachus |
