Bonifacy V

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bonifacy V
Bonifacius Quintus
Papież
Bonifacy V
Miejsce urodzenia Neapol
Data i miejsce śmierci 25 października 625
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 23 grudnia 619

Bonifacy V (ur. w Neapolu, zm. 25 października 625 w Rzymie) – papież w okresie od 23 grudnia 619 do 25 października 625[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Z pochodzenia neapolitańczyk, syn Jana[2]. Swój pontyfikat rozpoczął dopiero po trzynastu miesiącach od wyboru, ponieważ wtedy dopiero uzyskał zgodę cesarza Herakliusza (610-641) na konsekrację[2]. Wszystko to ze względu na toczące się wyprawy przeciwko Persom[2].

Bonifacy V zajął się przede wszystkim zmianami w organizacji Kościoła. Dążył do potwierdzenia kościelnych zwyczajów w prawie cywilnym (kwestia spadków)[2]. Ponadto ustanowił tzw. "nietykalność schronienia" dla prześladowanych, szukających schronienia w Kościele (prawo azylu)[2]. Określił także zakres liturgicznej posługi duchowieństwa i zreorganizował Kościół w Anglii (w 624 r. ustanowił metropolię w Canterbury; pierwszym metropolitą był Justus z Canterbury)[2].

Za jego pontyfikatu kończono budowę cmentarza św. Nikodema przy Via Nomentana[2].

W jego czasach swoje nauki rozpoczął Mahomet (w 622 r)[1].

Bonifacy V zmarł 25 października w Rzymie i został pochowany w Bazylice św. Piotra.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 39. ISBN 83-7006-437-X.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 102. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Adeodat I
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
619 – 625
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Honoriusz I