Hadrian V
| Hadrian V Hadrianus Quintus |
||
| Ottobono Fieschi | ||
| Papież | ||
 |
||
|
||
| Data i miejsce urodzenia | ok. 1215 Genua |
|
| Data i miejsce śmierci | 18 sierpnia 1276 Viterbo |
|
| Papież | ||
| Okres sprawowania | 11 lipca 1276 r.-18 sierpnia 1276 r. | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Diakonat | 23 grudnia 1251 | |
| Prezbiterat | brak | |
| Nominacja biskupia | 11 lipca 1276 | |
| Sakra biskupia | brak | |
| Kreacja kardynalska | 23 grudnia 1251 Innocenty IV |
|
| Kościół tytularny | S. Adriano | |
| Pontyfikat | 11 lipca 1276 | |
Hadrian V, również Adrian V (łac. Hadrianus V właśc. Ottobono Fieschi; ur. ok. 1215[1] w Genui – zm. 18 sierpnia 1276 w Viterbo) – papież w okresie od 11 lipca 1276 do 18 sierpnia 1276[2].
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Był bratankiem papieża Innocentego IV[1].
Studiował teologię w Paryżu, nic nie wiadomo jednak by uzyskał jakiś tytuł naukowy[3]. Prawdopodobnie towarzyszył kardynałowi Ottone Tonengo w legacji do Anglii (1237-41)[4]. Po wstąpieniu wuja na tron papieski uzyskał szereg beneficjów. Był kanonikiem kapituł w Paryżu (1244/5-1270) i Reims (1243), dziekanem kapituły w Piacenzy (1247), kanclerzem archidiecezji Reims (1243-1250) oraz archidiakonem Bolonii (1244), Parmy (1248-1255) i Reims (1250-1276), posiadał także szereg pomniejszych prebend[5].
Na przełomie 1251/52 jego wuj, Innocenty IV mianował go kardynałem-diakonem S. Adriano; począwszy od 6 lutego 1252 jego imię pojawia się wśród sygnatariuszy bulli papieskich[6]. Był też archiprezbiterem Bazyliki S. Maria Maggiore (1262—1276). W latach 1265-1268 działał jako legat papieski w Anglii[7]. W Kolegium Kardynałów uchodził początkowo za zwolennika frakcji "angielskiej", tj. opowiadającej się za powierzeniem królestwa Sycylii, kandydatowi z Anglii, jednak po roku 1261 przeszedł na stronę Andegawenów[8]. W 1264 przez krótki czas był gubernatorem Perugii[7]. W 1272 został mianowany protektorem zakonu humiliatów[9].
Na Stolicę Piotrową wybrany został 11 lipca 1276; jednak jego pontyfikat był bardzo krótki, gdyż zmarł 18 sierpnia 1276, zanim doszło do jego konsekracji i koronacji[2]. Jedynym aktem jego pontyfikatu było zawieszenie konstytucji Ubi periculum o konklawe[10].
Hadrian V został pochowany w bazylice św. Franciszka w Viterbo[2]. Jego grobowiec został wykonany przez florenckiego rzeźbiarza, Arnolfo di Cambio[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Paravicini Bagliani, s. 358.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 279-280. ISBN 83-06-02633-0.
- ↑ Paravicini Bagliani, s. 359-360.
- ↑ Paravicini Bagliani, s. 359.
- ↑ Paravicini Bagliani, s. 359-362.
- ↑ Paravicini Bagliani, s. 363.
- ↑ 7,0 7,1 Paravicini Bagliani, s. 364.
- ↑ Paravicini Bagliani, s. 363-364.
- ↑ Paravicini Bagliani, s. 365.
- ↑ Dopierała, s. 216.
Bibliografia [edytuj]
- K. Dopierała, Księga papieży, Poznań 1996, s. 216
- A. Paravicini Bagliani, Cardinali di curia e "familiae" cardinalizie dal 1227 al 1254, Padwa 1972, s. 358-365
- Pope Adrian V (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-12-30].
| Poprzednik Innocenty V |
 |
Papież | |
Następca Jan XXI |
