Klemens X
| Klemens X Clemens Decimus |
||
| Emilio Bonaventura Altieri | ||
| Papież | ||
![]() |
||
|
|
||
| Data i miejsce urodzenia | 13 lipca 1590 Rzym |
|
| Data i miejsce śmierci | 22 lipca 1676 Rzym |
|
| Papież | ||
| Okres sprawowania | 29 kwietnia 1670 – 22 lipca 1676 | |
| Biskup Camerino | ||
| Okres sprawowania | 29 listopada 1627 – 7 czerwca 1666 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 6 kwietnia 1624 | |
| Nominacja biskupia | 29 listopada 1627 | |
| Sakra biskupia | 30 listopada 1627 | |
| Kreacja kardynalska | 29 listopada 1669 Klemens IX |
|
| Pontyfikat | 29 kwietnia 1670 | |
Klemens X (łac. Clemens X), właściwie Emilio Bonaventura Altieri, (ur. 13 lipca 1590 w Rzymie - zm. 22 lipca 1676 w Rzymie) - papież w okresie od 29 kwietnia 1670 do 22 lipca 1676.
Pochodził ze starego szlacheckiego rodu, jego starszy brat Giambattista był kardynałem z nominacji Urbana VIII (1643). Emilio Altieri studiował nauki prawne, obronił doktorat obojga praw, a 6 kwietnia 1624 przyjął święcenia kapłańskie. Podjął pracę w dyplomacji papieskiej, pracował m.in. w nuncjaturze w Polsce. 29 listopada 1627 został mianowany biskupem Camerino (zastąpił w diecezji brata). Pełnił kilka funkcji w administracji papieskiej, był m.in. gubernatorem Loreto i wizytatorem apostolskim całego Państwa Papieskiego.
W latach 1644-1652 był nuncjuszem w Neapolu. W 1655 Kolegium Kardynalskie udzieliło mu pełnomocnictw dla uspokojenia napiętej sytuacji w Lombardii (w okresie sediswakancji po śmierci Innocentego X). Kolejny papież Aleksander VII powierzył mu dalsze funkcje w Kurii Rzymskiej, został m.in. sekretarzem Kongregacji Biskupów oraz asesorem w Kongregacji Inkwizycji. Kilkakrotnie odmawiał przyjęcia nominacji kardynalskiej, ostatecznie został kardynałem z nominacji Klemensa IX 29 listopada 1669. Papież nie zdążył nadać mu tytularnego kościoła prezbiterskiego, gdyż zmarł już niespełna dwa tygodnie później, 9 grudnia.
Konklawe, rozpoczęte w grudniu 1669, stanęło przed trudnym zadaniem. Kilkakrotnie weto zgłaszali przedstawiciele Francji i Hiszpanii, wreszcie po pięciu miesiącach 29 kwietnia 1670 wybrano starszego wiekiem kardynała Altieriego, uchodzącego za kandydata kompromisowego. Przyjął on na cześć poprzednika imię Klemens X i został koronowany 11 maja 1670.
Najbardziej wpływową osobą na dworze nowego papieskim został bratanek Klemensa X, Paluzzo Paluzzi-Altieri, mianowany kardynałem i sekretarzem stanu. Wykorzystał on swoje stanowisko do wzbogacenia najbliższej rodziny, powszechne oburzenie budziła kosztowna budowa pałacu rodowego (Palazzo Altieri). W polityce międzynarodowej Klemens wsparł Jana Sobieskiego w walkach z Turkami. Nie układały się natomiast stosunki papiestwa z Francją, król Ludwik XIV kontynuował zapoczątkowane za pontyfikatu Klemensa IX konfiskaty majątków kościelnych oraz przypisał sobie prawo obsady biskupstw francuskich. Wielokrotnie papież spotykał się z żądaniami monarchów europejskich, domagających się miejsc w Kolegium Kardynalskim dla swoich przedstawicieli.
Wśród świętych, ogłoszonych przez Klemensa X, byli m.in. założyciel zakonu teatynów Kajetan (zm. 1547), hiszpański mistyk Jan od Krzyża (zm. 1591), pierwsza święta z Ameryki Południowej Róża z Limy (zm. 1617) oraz jeden z poprzedników na tronie papieskim, Pius V (zm. 1572).
Papież, zmarły w wieku 86 lat, został pochowany w Bazylice Watykańskiej.
[edytuj] Bibliografia
- Richard P. McBrien, Leksykon papieży. Pontyfikaty od Piotra Apostoła do Jana Pawła II, Warszawa 2003
- internetowy słownik biograficzny kardynałów Salvadora Mirandy
[edytuj] Zobacz też
| Poprzednik Klemens IX |
Papież 1670-1676 |
Następca Innocenty XI |
