Klemens X

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Klemens X
Clemens Decimus
Emilio Bonaventura Altieri
Papież
Klemens X
Herb Klemens X
Data i miejsce urodzenia 13 lipca 1590
Rzym
Data i miejsce śmierci 22 lipca 1676
Rzym
Papież
Okres sprawowania 29 kwietnia 1670 – 22 lipca 1676
Biskup Camerino
Okres sprawowania 29 listopada 1627 – 7 czerwca 1666
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 6 kwietnia 1624
Nominacja biskupia 29 listopada 1627
Sakra biskupia 30 listopada 1627
Kreacja kardynalska 29 listopada 1669
Klemens IX
Pontyfikat 29 kwietnia 1670
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Klemens X (łac. Clemens X, właśc. Emilio Bonaventura Altieri; ur. 13 lipca 1590 w Rzymie, zm. 22 lipca 1676 tamże) – papież w okresie od 29 kwietnia 1670 do 22 lipca 1676[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami byli Lorenzo Altieri i Vittoria Delfini[2]. Pochodził ze starego szlacheckiego rodu, jego starszy brat Giambattista był kardynałem z nominacji Urbana VIII (1643). Emilio Altieri studiował nauki prawne, obronił doktorat utroque iure, a 6 kwietnia 1624 przyjął święcenia kapłańskie[2]. Podjął pracę w dyplomacji papieskiej, pracował m.in. w nuncjaturze w Polsce[1]. 29 listopada 1627 został mianowany biskupem Camerino (zastąpił w diecezji brata)[2]. Pełnił kilka funkcji w administracji papieskiej, był m.in. gubernatorem Loreto i wizytatorem apostolskim całego Państwa Kościelnego[2].

W latach 1644-1652 był nuncjuszem w Neapolu[2]. W 1655 Kolegium Kardynalskie udzieliło mu pełnomocnictw dla uspokojenia napiętej sytuacji w Lombardii (w okresie sediswakancji po śmierci Innocentego X). Kolejny papież Aleksander VII powierzył mu dalsze funkcje w Kurii Rzymskiej, został m.in. sekretarzem Kongregacji Biskupów oraz asesorem w Kongregacji Inkwizycji[2]. Kilkakrotnie odmawiał przyjęcia nominacji kardynalskiej, ostatecznie został kardynałem z nominacji Klemensa IX 29 listopada 1669[2]. Papież nie zdążył nadać mu tytularnego kościoła prezbiterskiego, gdyż zmarł już niespełna dwa tygodnie później, 9 grudnia.

Wybór na papieża[edytuj | edytuj kod]

Konklawe, rozpoczęte w grudniu 1669, stanęło przed trudnym zadaniem. Kilkakrotnie weto zgłaszali przedstawiciele Francji i Hiszpanii, wreszcie po pięciu miesiącach 29 kwietnia 1670 wybrano starszego wiekiem kardynała Altieriego, uchodzącego za kandydata kompromisowego[3]. Przyjął on na cześć poprzednika imię Klemens X i został koronowany 11 maja 1670.

Pontyfikat[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej wpływową osobą na dworze nowego papieskim został przysposobiony bratanek Klemensa X, kardynał Paluzzo Paluzzi-Altieri, mianowany superintendentem Stolicy Apostolskiej[1]. Wykorzystał on swoje stanowisko do wzbogacenia najbliższej rodziny, powszechne oburzenie budziła kosztowna budowa pałacu rodowego (Palazzo Altieri)[3].

Dużym zagrożeniem w czasie pontyfikatu Klemensa byli Turcy[1]. Papież usiłował zbudować koalicję przeciw nim i zwrócił się nawet o pomoc do króla Szwecji Karola XI, lecz bezskutecznie[3]. Finansowo wsparł Jana Sobieskiego w walkach z Turkami, dzięki którym zostali oni pobici w bitwie pod Chocimiem w listopadzie 1673[1]. Nie układały się natomiast stosunki papiestwa z Francją – król Ludwik XIV zapoczątkował wojnę z Holandią, tłumacząc papieżowi, że jego celem jest przywrócenie tam katolicyzmu[3]. Jednak w 1674 roku Klemens zrozumiał, że Ludwik XIV go oszukał i rok później wysłał do Francji swoich legatów, jednak ich misja zakończyło się klęską[3]. Król natomiast kontynuował zapoczątkowane za pontyfikatu Klemensa IX konfiskaty majątków kościelnych oraz przypisał sobie prawo obsady biskupstw francuskich[3]. Wielokrotnie papież spotykał się z żądaniami monarchów europejskich, domagających się miejsc w Kolegium Kardynałów dla swoich przedstawicieli[3].

Wśród świętych, ogłoszonych przez Klemensa X, byli m.in. współzałożyciel zakonu teatynów, Kajetan z Thieny, jezuita Franciszek Borgiasz czy pierwsza święta z Ameryki Południowej Róża z Limy[3]. Beatyfikował natomiast męczenników z Gorkum, hiszpańskiego mistyka Jana od Krzyża oraz jeden z poprzedników na tronie papieskim, Piusa V[3].

Papież, zmarły w wieku 86 lat, został pochowany w Bazylice Watykańskiej.

Kreował 20 kardynałów na sześciu konsystorzach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 145-146. ISBN 83-7006-437-X.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Altieri, Emilio Bonaventura (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-09-08].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 399-401. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Richard P. McBrien, Leksykon papieży. Pontyfikaty od Piotra Apostoła do Jana Pawła II, Warszawa 2003
  • Pope Clement X (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-09-08].


Poprzednik
Klemens IX
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
1670-1676
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Innocenty XI