Leon III (papież)
| Leon III Leo Tertius |
|
| Święty Kościoła katolickiego Papież |
|
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 750 Rzym |
| Data i miejsce śmierci | 12 czerwca 816 brak danych |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 26 grudnia 795 |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Wspomnienie | 12 czerwca |
Leon III, (ur. w 750 w Rzymie[1], zm. 12 czerwca 816) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 26 grudnia 795 do 12 czerwca 816[2].
Spis treści |
Biografia[edytuj]
Pochodził z biednej, mieszczańskiej rodziny południowoitalskiej; w momencie wyboru był kardynałem-prezbiterem[3]. Po swoim wyborze wysłał klucze od grobowca św. Piotra Karolowi Wielkiemu co miało oznaczać uznanie władzy króla nad państwem kościelnym[2]. Karol Wielki odpowiedział, że będzie bronić Kościoła i papieża. Postępowanie papieża nie spodobało się części wpływowych arystokratycznych rodów rzymskich (m.in. kuzyna Hadriana I – Paschalisa oraz skarbnika Campulusa), które zawiązały spisek i 25 kwietnia 799 zaatakowały Leona, próbując obciąć mu język i pozbawić oczu, a następnie pozbawiły urzędu oraz uwięziły w klasztorze[3].
Leon III uciekł i udał się do Karola Wielkiego do Paderborn, gdzie znalazł schronienie; jednak jego przeciwnicy oskarżyli go przed Karolem o cudzołóstwo i wiarołomstwo[3]. Król Franków odesłał z eskortą papieża do Rzymu, gdzie dotarł 29 listopada. 1 grudnia 800 roku Karol Wielki wziął udział w synodzie, mającym na celu zbadanie oskarżeń względem Leona[3]. 23 grudnia tego samego roku papież oczyścił się z zarzutów składając uroczystą przysięgę na Ewangelię w bazylice św. Piotra, a jego oskarżycieli skazano na śmierć, zamienioną potem na wygnanie[3].
25 grudnia 800 Leon koronował Karola Wielkiego na cesarza rzymskiego po czym złożył hołd nowemu cesarzowi przyklękając przed nim[3]. Był to jedyny taki przypadek w dziejach papiestwa i w konsekwencji doprowadził do podziału Kościoła na wschodni i zachodni, gdyż Karol mając nieograniczoną władzę nad kościołem wprowadził w 810 roku do modlitw mszalnych nowe Credo różniące się od nicejskiego wyznania wiary i ono stało się głównym powodem rozdarcia Kościoła[3]. Ponadto frankijski król wymusił na Leonie wyniesienie Salzburga do statusu metropolii (798 rok), a także potępienie adopcjanizmu Feliksa, biskupa Urgel[3].
W kontaktach z Kościołem w Anglii, Leon pomagał królowi Eardwulfowi z Nortumbrii w odzyskaniu tronu, pozbawił paliusza, biskupa Lichfield i rozstrzygał spory pomiędzy arcybiskupami Canterbury i Yorku[3]. Po śmierci Karola Wielkiego w 814 roku, papież wykrył spisek mający na celu zdjęcie go z urzędu i przeprowadził proces, czego efektem było skazanie wielu osób na śmierć[3].
Papież Leon III został pochowany w bazylice św. Piotra, a dzień jego pamięci liturgicznej jest obchodzony 12 czerwca[2]. Został kanonizowany w 1673 przez Klemensa X.
Zobacz też[edytuj]
Przypisy[edytuj]
- ↑ Leo III. (niem.). Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2012-10-15].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 50-51. ISBN 83-7006-437-X.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 138-140. ISBN 83-06-02633-0.
Bibliografia[edytuj]
- Leon III, papież (pol.). DEON. [dostęp 2012-10-15].
- Pope St. Leo III (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-10-15].
| Poprzednik Hadrian I |
 |
Papież | |
Następca Stefan IV |
