Leon III (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leon III
Leo Tertius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Leon III
Data i miejsce urodzenia 750
Rzym
Data i miejsce śmierci 12 czerwca 816
brak danych
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 26 grudnia 795
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Święty
Leon
Wspomnienie 12 czerwca

Leon III, (ur. w 750 w Rzymie[1], zm. 12 czerwca 816) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 26 grudnia 795 do 12 czerwca 816[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z biednej, mieszczańskiej rodziny południowoitalskiej; w momencie wyboru był kardynałem-prezbiterem[3]. Po swoim wyborze wysłał klucze od grobowca św. Piotra Karolowi Wielkiemu co miało oznaczać uznanie władzy króla nad państwem kościelnym[2]. Karol Wielki odpowiedział, że będzie bronić Kościoła i papieża. Postępowanie papieża nie spodobało się części wpływowych arystokratycznych rodów rzymskich (m.in. kuzyna Hadriana I – Paschalisa – oraz skarbnika Campulusa), które zawiązały spisek i 25 kwietnia 799 zaatakowały Leona, próbując obciąć mu język i pozbawić oczu, a następnie pozbawiły urzędu oraz uwięziły w klasztorze[3].

Leon III uciekł i udał się do Karola Wielkiego do Paderborn, gdzie znalazł schronienie; jednak jego przeciwnicy oskarżyli go przed Karolem o cudzołóstwo i wiarołomstwo[3]. Król Franków odesłał z eskortą papieża do Rzymu, gdzie dotarł 29 listopada. 1 grudnia 800 roku Karol Wielki wziął udział w synodzie, mającym na celu zbadanie oskarżeń względem Leona[3]. 23 grudnia tego samego roku papież oczyścił się z zarzutów składając uroczystą przysięgę na Ewangelię w bazylice św. Piotra, a jego oskarżycieli skazano na śmierć, zamienioną potem na wygnanie[3].

25 grudnia 800 Leon koronował Karola Wielkiego na cesarza rzymskiego, po czym złożył hołd nowemu cesarzowi, przyklękając przed nim[3]. Był to jedyny taki przypadek w dziejach papiestwa i w konsekwencji doprowadził do podziału Kościoła na wschodni i zachodni, gdyż Karol, mając nieograniczoną władzę nad Kościołem, wprowadził w 810 roku do modlitw mszalnych nowe Credo (Filioque) różniące się od nicejskiego wyznania wiary i ono stało się głównym powodem rozdarcia Kościoła[3]. Ponadto frankijski król wymusił na Leonie wyniesienie Salzburga do statusu metropolii (798 rok), a także potępienie adopcjanizmu Feliksa, biskupa Urgel[3].

W kontaktach z Kościołem w Anglii Leon pomagał królowi Eardwulfowi z Nortumbrii w odzyskaniu tronu, pozbawił paliusza biskupa Lichfield i rozstrzygał spory pomiędzy arcybiskupami Canterbury i Yorku[3]. Po śmierci Karola Wielkiego w 814 roku papież wykrył spisek mający na celu zdjęcie go z urzędu i przeprowadził proces, czego efektem było skazanie wielu osób na śmierć[3].

Papież Leon III został pochowany w bazylice św. Piotra, a dzień jego pamięci liturgicznej jest obchodzony 12 czerwca[2]. Został kanonizowany w 1673 przez Klemensa X.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leo III. (niem.). Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2012-10-15].
  2. 2,0 2,1 2,2 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 50-51. ISBN 83-7006-437-X.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 138-140. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Hadrian I
Emblem of the Papacy SE.svg Papież Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Stefan IV