Paschalis I
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Paschalis I Paschalis |
|
| Paschalis Massimi, filius Bononi | |
| Święty Kościoła katolickiego Papież |
|
| Data i miejsce urodzenia | brak danych Rzym |
| Data i miejsce śmierci | 11 lutego 824 Rzym |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 25 stycznia 817 |
| Wspomnienie | 11 lutego |
Paschalis I - święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 25 stycznia 817 do 11 lutego 824.
Paschalis był opatem klasztoru św. Szczepana. Skłaniał się ku polityce niezależnej od cesarstwa. W 823 r. udzielił sakry cesarskiej synowi Ludwika, Lotarowi. Był zwolennikiem rządów twardej ręki. Wrogów i spiskowców wtrącał do więzienia, gdzie wyłupywano im oczy i torturowano na śmierć. Na żądanie cesarza Ludwika, papieża zmuszono do złożenia przysięgi na Ewangelię, że nie brał osobiście udziału w tych kaźniach.
Paschalis został po śmierci uznany za świętego.
Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 11 lutego.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik Stefan IV |
Papież | Następca Eugeniusz II |