Paschalis I
| Paschalis I Paschalis |
|
| Paschalis Massimi, filius Bononi | |
| Święty Kościoła katolickiego Papież |
|
| Data i miejsce urodzenia | brak danych Rzym |
| Data i miejsce śmierci | 11 lutego 824 Rzym |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 25 stycznia 817 |
| Wspomnienie | 14 maja |
Paschalis I (ur. w Rzymie, zm. 11 lutego 824[1]) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 25 stycznia 817 do 11 lutego 824[2].
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Urodził się w Rzymie, wychował się na Lateranie; święcenia odebrał od Leona III[1]. Paschalis był opatem klasztoru św. Szczepana[2].
Skłaniał się ku polityce niezależnej od cesarstwa. W 823 r. udzielił sakry cesarskiej synowi Ludwika Pobożnego, Lotarowi[2]. Współpracował z cesarzem Ludwikiem i gdy ten przysłał do papieża biskupa Ebbona z Reims, Paschalis mianował go legatem papieskim dla obszarów północnych[1]. Był zwolennikiem rządów twardej ręki. Wrogów i spiskowców wtrącał do więzienia, gdzie wyłupywano im oczy i torturowano na śmierć[1]. Na żądanie cesarza Ludwika, papieża zmuszono do złożenia przysięgi na Ewangelię przed synodem, że nie brał osobiście udziału w tych kaźniach[1].
Za czasów jego pontyfikatu, na wschodzie nastąpiło odrodzenie ikonoklazmu[1]. Do papieża zwrócił się obrońca kultu obrazów Teodor Studyta; Paschalis zaprotestował, lecz nieskutecznie[1]. Po jego śmierci ze względu na rozruchy, spowodowane jego autokratycznymi rządami, nie można było go nigdzie pochować – zrobił to dopiero jego następca Eugeniusz II[1].
Paschalis został po śmierci uznany za świętego. Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 14 maja[3].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Pope Paschal I (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-10-17].
| Poprzednik Stefan IV |
Papież | Następca Eugeniusz II |