Bonifacy IV
| Bonifacy IV Bonifacius Quartus |
|
| Święty Kościoła katolickiego Papież |
|
| Data i miejsce urodzenia | 550 Marsia, Italia |
| Data śmierci | 8 maja 615 |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | 25 sierpnia 608 |
| Wspomnienie | 8 maja |
Bonifacy IV (ur. ok. 550 r. w Marsi w Italii, zm. 8 maja 615) – święty Kościoła katolickiego, papież w okresie od 25 sierpnia 608 do śmierci[1].
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Urodził się jako syn Jana, lekarza[2]. Za pontyfikatu Grzegorza I sprawował funkcję diakona[2]. Po wyborze na papieża został zmuszony do dziesięciomiesięcznego oczekiwania na zatwierdzenie go przez cesarza Fokasa[2].
Bonifacy IV, jako pierwszy papież, nakazał 13 maja 609 zamienić pogańską świątynię (Panteon w Rzymie) na kościół (Santa Maria ad Martyres)[1]. Wprowadził obowiązkowe święcenia kapłańskie dla zakonników, popierał życie mnisze i zamienił swój dom w Rzymie w klasztor[2]. W czasie swojej posługi w Rzymie panował głód, jednak dzięki dobrym stosunkom papieża z cesarzami, zdołał on wynegocjować pomoc[2].
Za jego pontyfikatu zaczęto najprawdopodobniej obchodzić Dzień Wszystkich Świętych w kościołach wschodnich[1], ale nie było to jeszcze oficjalne święto.
Bonifacy IV został pochowany w Bazylice św. Piotra w Rzymie[2].
Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 8 maja.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Pope St. Boniface IV (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-09-30].
| Poprzednik Bonifacy III |
Papież 608 – 615 |
Następca Adeodat I |