Innocenty IX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Innocenty IX
Innocentius Nonus
Giovanni Antonio Facchinetti de Nuce (starszy)
Papież
Innocenty IX
Herb Innocenty IX
Data i miejsce urodzenia 20 lub 22 lipca 1519
Bolonia
Data i miejsce śmierci 30 grudnia 1591
Rzym
Papież
Okres sprawowania 29 października 1591-30 grudnia 1591
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 26 stycznia 1560
Sakra biskupia brak danych
Kreacja kardynalska 12 grudnia 1583
Grzegorz XIV
Kościół tytularny Santi Quattri Coronati
Pontyfikat 29 października 1591

Innocenty IX (łac. Innocentius IX, właśc. Giovanni Antonio Facchinetti de Nuce starszy; 20[1] lub 22[2] lipca 1519 w Bolonii, zm. 30 grudnia 1591 w Rzymie) – papież w okresie od 29 października 1591 do 30 grudnia 1591[3].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był synem Antonia Facchinettiego i Francesci Cini[4]. Studiował na Uniwersytecie Bolońskim i 11 marca 1544 obronił doktorat utroque iure oraz przyjął święcenia kapłańskie[4]. Był kanonikiem przy kościele św. Gerwazego i Protazego w Domodossola[4].

Po przybyciu do Rzymu został sekretarzem kardynała Nicolo Ardinghellego, a następnie kardynała Farnese, wkrótce wybranego na papieża[1]. Już jako Paweł III, Farnese wysłał Facchinettiego do diecezji awiniońskiej jako administratora i wikariusza. W latach 1556-1558 Facchinetti był gubernatorem Parmy[1]. Po powrocie do Rzymu pracował w kancelarii listów apostolskich oraz został referendarzem Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości i Apostolskiej Sygnatury Łaski (1559)[4]. 26 stycznia 1560 mianowany biskupem Nicastro, był pierwszym od 30 lat zwierzchnikiem tej diecezji, który sprawował rządy osobiście. Brał udział w soborze trydenckim (1562-1563), następnie sprawował misję dyplomatyczną nuncjusza w Wenecji (1566-1572), w trakcie której negocjował powołanie Ligi Świętej przeciw Turkom[4]. Ze względu na stan zdrowia złożył rezygnację z kierowania diecezją Nicastro w 1575 i powrócił do Rzymu[1].

W Rzymie został doradcą (konsultorem) Świętego Oficjum oraz członkiem Świętej Konsulty[4]. W 1576 został mianowany tytularnym patriarchą Jerozolimy[1]. Nosił tytuły przeora komendatariusza S. Andrea di Carmignano w diecezji Padwa (w 1587 scedował ten tytuł na bratanka) oraz opata komendatariusza klasztorów benedyktyńskich S. Elia e Filarete w diecezji Mileto i S. Maria di Merola w diecezji Reggio Calabria.

12 grudnia 1583 został kreowany kardynałem, z tytułem prezbitera Santi Quattri Coronati[4]. Od 19 listopada 1586 sprawował urząd generalnego inkwizytora Świętego Oficjum; był członkiem 5-osobowej komisji kardynałów, która podjęła decyzję o detronizacji króla Francji Henryka III, jako odpowiedzialnego za śmierć liderów katolickich Henryka i Ludwika (kardynała) de Guise[4]; po śmierci króla dążył do zawarcia porozumienia pomiędzy królem Hiszpanii i włoskimi książętami przeciwko następcy Henryka Walezego, Henrykowi IV[1].

Brał udział w czterech konklawe – w 1585, dwóch w 1590 i w 1591[4]. Na tym ostatnim został wybrany na papieża (jako następca Grzegorza XIV) 29 października 1591 i przyjął imię Innocentego IX.

W czasie krótkiego pontyfikatu, kontynuował walkę z pleniącym się bandytyzmem i poprawił warunki sanitarne w niektórych dzielnicach[1]. Ze względu na wydatki idące na walkę z Henrykiem IV, wprowadził program oszczędnościowy, mający zapobiec spustoszeniu skarbca w Zamku św. Anioła[1]. Podzielił także Sekretariat Stanu na trzy oddziały: jeden dla Francji i Polski, drugi dla Włoch i Hiszpanii, a trzeci dla Niemiec[1]. Zmarł w wyniku przeziębienia po krótkiej podróży do siedmiu kościołów pielgrzymkowych[1],

Zdążył mianować dwóch kardynałów, 18 grudnia 1591 nadał ten tytuł Filippo Sedze i swojemu stryjecznemu wnukowi, Giovanniemu Antonio Facchinettiemu[4].

Został pochowany w patriarchalnej Bazylice Watykańskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 383-384. ISBN 83-06-02633-0.
  2. Pope Innocent IX (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2013-08-24].
  3. Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 140. ISBN 83-7006-437-X.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 4,9 Facchinetti de Nuce, seniore, Giovanni Antonio (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2013-08-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Grzegorz XIV
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
1591
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Klemens VIII