Symplicjusz (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Symplicjusz
Simplicius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Symplicjusz
Data i miejsce urodzenia brak danych
Tivoli
Data i miejsce śmierci 2 lub 10 marca 483
Rzym
Wyznanie chrześcijańskie
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 3 marca 468
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wspomnienie 10 marca

Symplicjusz (łac. Simplicius; ur. w Tivoli, zm. 10 marca 483[1]) – papież w okresie od 3 marca 468 roku do 10 marca 483[1], święty Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Tivoli koło Rzymu w Italii, jako syn obywatela Kastinusa[2]. Większość danych o nim pochodzi z Liber Pontificalis.

Symplicjusz bronił postanowień soboru chalcedońskiego przeciwko monofizytyzmowi[1], starał się pomóc mieszkańcom Italii podczas najazdów barbarzyńców, był świadkiem rezygnacji z tronu przez Romulusa Augustulusa (ostatniego zachodniego cesarza rzymskiego) i przyjęcia tytułu króla Italii przez Odoakra w 476[2]. Utrzymywał kontakty z cesarstwem wschodnim, jednak naprawdę wolał utrzymanie władzy w Rzymie. Mianował pierwszy wikariat papieski w Hiszpanii, w Sewilli[2]. Symplicjusz był budowniczym kościoła San Andrea in Catabarbara i San Stefano in Rotondo na Monte Caelio[2]. Za jego pontyfikatu wprowadzono henotikon[2].

Był organizatorem służby kapłanów dla udzielania sakramentów chrztu i pokuty.

Wspomnienie liturgiczne świętego papieża obchodzone jest za Martyrologium Rzymskim 10 marca[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 30-31. ISBN 83-7006-437-X.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 69-70. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Hilary
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
468 – 483
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Feliks III