Sylwester I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sylwester I
Silvester
Święty Kościoła katolickiego i prawosławnego
Papież
Sylwester I
Data i miejsce urodzenia druga połowa III wieku
Rzym
Data i miejsce śmierci 31 grudnia 335
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 31 stycznia 314
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Święty
Sylwester
Wyznawca, święty[a]
Wspomnienie 31 grudnia[b]
2 stycznia [c]
15 stycznia[d]
Patron zwierząt domowych
Statua papieża Sylwestra I w Mantui

Sylwester I, (ur. w 2. poł. III wieku w Rzymie, zm. 31 grudnia 335 tamże) – papież w okresie od 31 stycznia 314 do 31 grudnia 335[1], święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, Wyznawca[2].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Sylwester urodził się w Rzymie. Był synem Rufina – kapłana, który w czasie prześladowań dioklecjańskich przechowywał księgi liturgiczne i Pismo Święte należące do Kościoła w Rzymie lub (według innych relacji) po wczesnej śmierci ojca, jego matka Justa oddała go na wychowanie do pewnego uczonego i cnotliwego kapłana[3]. Młodzieniec posiadł „mądrości książkowe” i „cnotliwe usposobienie”. Spowodowały one, iż ze szczególną miłością odnosił się do wędrujących pielgrzymów. Przyjmował ich do swego domu i otaczał wszechstronną opieką.

W wieku trzydziestu lat Sylwester został wyświęcony na diakona, a następnie prezbitera. Jego gorliwa służba Bogu sprawiła, iż cieszył się powszechnym szacunkiem i w 314 roku został wybrany papieżem[3].

Jego pontyfikat przypada na czas po ogłoszeniu edyktu mediolańskiego gwarantującego swobodę wyznania chrześcijanom – od 31 stycznia 314 do 31 grudnia 335 roku[3]. W Liber Pontificalis (VII-VIII w.) i u Anastazego znajduje się o nim niewiele więcej niż spis darowizn udzielonych Kościołowi przez Konstantyna Wielkiego. Papież polecił rzymski dzień słońca (dies solis) jako Dzień Pański (pamiątka zmartwychwstania Chrystusa) a Konstantyn Wielki dekretem w 321 roku ogłosił niedzielę wolną od pracy.

Na synodzie w Arles (Arelate), zwołanym przez Konstantyna Wielkiego, był reprezentowany przez kapłanów Klaudiusza i Wita oraz diakonów Eugeniusza i Syrycjusza[1]. Synod ten dotyczył herezji donatystów. Na Soborze Nicejskim I zaś był reprezentowany przez kapłanów Wincentego i Wita. Mówi się, że prowadził sobór w Rzymie, który potępił herezję Ariusza i jego zwolenników[1].

Dokonał uroczystej konsekracji bazylik św. Piotra na Watykanie (18 listopada 326[4]) i św. Jana na Lateranie (324[1]), które zostały ufundowane przez Konstantyna Wielkiego, a to dało początek uroczystym konsekracjom podobnych budowli.

Wiele legend z nim związanych okazało się nieprawdziwych, np. o ochrzczeniu przez niego Konstantyna Wielkiego – władcę na łożu śmierci ochrzcił Euzebiusz z Nikomedii[3].

Sylwester zmarł w Rzymie i został pochowany na cmentarzu św. Pryscylli przy Via Salaria. W VII w. wybudowano tam bazylikę ku jego czci. Obecnie część relikwii świętego znajduje się w kościele parafialnym w Nonantola – 11 km od Modeny. Innym kościołem pod jego wezwaniem jest kościół na Kwirynale.

Jego imię związane jest z Orderem Rycerskim Świętego Sylwestra oraz nocą sylwestrową.

Dni obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 31 grudnia. Cerkiew prawosławna wspomina świętego 2/15 stycznia[e], tj. 15 stycznia według kalendarza gregoriańskiego.

Ikonografia[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii przedstawiany jest w szatach pontyfikalnych. Na prawosławnych ikonach przedstawiany jest jako stary mężczyzna z krótką siwą brodą i kędzierzawymi włosami w liturgicznych szatach biskupich, trzymający w dłoniach Ewangelię.

Jego atrybutami są: kościół, księga, trzyramienny krzyż, paliusz, tiara, pastorał, gałązka oliwna, muszla, wąż z książką, anioł, smok u stóp, byk.

Jest patronem zwierząt domowych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 23. ISBN 83-7006-437-X.
  2. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 506. ISBN 978-83-7318-736-8.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 45-47. ISBN 83-06-02633-0.
  4. Sari Gilbert, Michael Brouse, Przewodnik National Geographic – Rzym, G+J RBA Sp. z o.o.& Co. Spółka Komandytowa, 2002, ss. 162, ISBN 83-88132-81-4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Milcjades
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
314 – 335
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Marek