Benedykt I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Benedykta I, papieża. Zobacz też: Benedykt I, patriarcha Jerozolimy.
Benedykt I
Benedictus
Papież
Benedykt I
Data i miejsce śmierci 30 lipca 579
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat 2 czerwca 575

Benedykt I (ur. w Rzymie, zm. 30 lipca 579 tamże) – papież w okresie od 2 czerwca 575 do 30 lipca 579[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był Rzymianinem, jego ojcem był Bonifacy[2].

Zatwierdzenie cesarza Justyna II uzyskał dopiero jedenaście miesięcy po wyborze na Stolicę Piotrową[2]. W okresie jego pontyfikatu Rzym nękały najazdy Longobardów (579) oraz klęski głodu i zarazy[1]. Ponieważ pomoc cesarska przychodziła z opóźnieniem lub była zbyt mała, w czasie oblężenia Benedykt zmarł[2].

Papież szukał porozumienia z innymi biskupami Italii – zawarł porozumienie z biskupem Mediolanu, nie udało mu się jednak pojednać z biskupem Akwilei. W 578 mianował Rzymianina, Jana III na biskupa Rawenny, a także odwołał ze stanu zakonnego i przeniósł do diakonatu Grzegorza I, późniejszego papieża[2].

Został pochowany w Bazylice św. Piotra[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 36. ISBN 83-7006-437-X.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 94-95. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Jan III
Emblem of the Papacy SE.svg Papież
575–579
Emblem of the Papacy SE.svg Następca
Pelagiusz II