Mięśnie goleni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mięśnie goleni – grupa mięśni kończyny dolnej człowieka, położonych w obrębie goleni. Wyróżnia się wśród nich grupę przednią, boczną i tylną, a wśród tej ostatniej warstwę powierzchowną i warstwę głęboką[1].

Grupa przednia mięśni goleni[edytuj | edytuj kod]

Mięśnie tej grupy odpowiadają głównie za:

  • prostowanie (zginanie grzbietowo) stopy w stawie skokowym górnym,
  • prostowanie palców,
  • ewersję stopy (uniesienie brzegu bocznego stopy)[2].

W tej grupie znajdują się następujące mięśnie:

Unerwione są przez nerw strzałkowy głęboki, unaczynione przez tętnicę piszczelową przednią[3].

Grupa boczna mięśni goleni[edytuj | edytuj kod]

Mięśnie tej grupy powodują głównie ewersję stopy (uniesienie brzegu bocznego stopy)[2].

  • mięsień strzałkowy długi (łac. musculus peroneus longus, musculus fibularis longus) – powoduje ewersję stopy i słabo zgina (podeszwowo) stopę w stawie skokowym górnym.
  • mięsień strzałkowy krótki (łac. musculus peroneus brevis, musculus fibularis brevis) – powoduje ewersję stopy i słabo zgina (podeszwowo) stopę w stawie skokowym górnym.

Unerwione są przez nerw strzałkowy powierzchowny, unaczynione przez tętnicę strzałkową i tętnicę piszczelową przednią[4].

Grupa tylna mięśni goleni[edytuj | edytuj kod]

Mięśnie tej grupy odpowiadają głównie za:

  • zginanie (podeszwowo) stopy w stawie skokowym górnym,
  • zginanie palców,
  • inwersję stopy (uniesienie brzegu przyśrodkowego stopy)[2].

Znajdują się tu następujące mięśnie:

Warstwa powierzchowna[edytuj | edytuj kod]

  • mięsień brzuchaty łydki (łac. musculus gastrocnemius) – zgina (podeszwowo) stopę w stawie skokowym górnym, unosi piętę podczas chodzenia, zgina podudzie w stawie kolanowym.
  • mięsień płaszczkowaty (łac. musculus soleus) – zgina (podeszwowo) stopę w stawie skokowym górnym, ustala kończynę dolną na podłożu.
  • mięsień podeszwowy (łac. musculus plantaris) – słabo pomaga mięśniowi brzuchatemu łydki w zginaniu stopy w stawie skokowym i w zginaniu kolana.

Ścięgna końcowe mięśnia brzuchatego łydki i mięśnia płaszczkowatego łączą się w silne ścięgno piętowe (Achillesa), które przyczepia się do guza piętowego[5].

Warstwa głęboka[edytuj | edytuj kod]

Grypa tylna mięśni goleni unerwiona jest przez gałęzie nerwu piszczelowego, a unaczyniona przez gałęzie tętnicy podkolanowej, tętnicę piszczelową tylną i tętnicę strzałkową[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 892.
  2. a b c John T. Hansen, Anatomia Nettera.
  3. Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 892–896.
  4. Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 896–899.
  5. Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 899–901.
  6. Bochenek i Reicher 2018 ↓, s. 899–911.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom I. Anatomia ogólna. Kości, stawy i więzadła, mięśnie, wyd. XIII, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2019, ISBN 978-83-200-4323-5.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.