Mięsień biodrowo-lędźwiowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mięsień biodrowo-lędźwiowy (łac. musculus iliopsoas) – składa się z mięśnia lędźwiowego większego, mięśnia lędźwiowego mniejszego i mięśnia biodrowego.

Mięsień lędźwiowy większy (łac. musculus psoas major) – przyczep początkowy ma na bocznej powierzchni trzonu ostatniego kręgu piersiowego i 4 pierwszych kręgów lędźwiowych. W warstwie głębokiej swój przyczep początkowy ma przy wyrostkach żebrowych wszystkich kręgów lędźwiowych. Przyczep końcowy mięśnia lędźwiowego większego znajduje się przy krętarzu mniejszym kości udowej.

Mięsień lędźwiowy mniejszy (łac. musculus psoas minor) - przyczep początkowy występuje na powierzchniach bocznych ostatniego kręgu piersiowego i pierwszego lędźwiowego, zaś końcowy w powięzi biodrowej i łuku biodrowo-łonowym. Ku końcowi przechodzi w płaskie ścięgno.[1]

Mięsień biodrowy (łac. musculus iliacus) – swój początek ma w dole biodrowym a koniec tak samo jak m. lędźwiowy większy, przy krętarzu mniejszym kości udowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Bochenek, Anatomia Człowieka, wyd. XII, t. I, 2009, s. 855, ISBN 978-83-200-4085-2.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.