Mięśnie międzyżebrowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Mięśnie międzyżebrowe (łac. musculi intercostales) – mięśnie kręgowców, zaliczane do mięśni głębokich klatki piersiowej oraz funkcjonalnie do mięśni oddechowych.

Mięśnie te mają zachowaną budowę metameryczną i wypełniają przestrzenie międzyżebrowe. Ich skurcze poruszają żebrami, wywołując ruchy oddechowe. Unerwione są nerwami międzyżebrowymi. Dzieli się je na mięśnie międzyżebrowe zewnętrzne (mm. intercostales externi) i mięśnie międzyżebrowe wewnętrzne (mm. intercostales interni)[1][2].

Mięśnie międzyżebrowe zewnętrzne mają przyczepy początkowe na doogonowej krawędzi żebra poprzedzającego, a przyczepy końcowe na dogłowowej krawędzi żebra następnego. Ich włókna biegną skośnie w kierunku przyśrodkowo-doogonowym (przy postawie czworonożnej: w dół i do tyłu, przy postawie wyprostowanej: w dół i do przodu). Służą przede wszystkim jako mięśnie wdechowe[1][2].

Mięśnie międzyżebrowe wewnętrzne mają przyczepy początkowe na dogłowowej krawędzi żebra następnego, a przyczepy końcowe na doogonowej krawędzi żebra poprzedniego. Ich włókna biegną skośnie w kierunku przyśrodkowo-dogłowowym (przy postawie czworonożnej: w dół i do przodu, przy postawie wyprostowanej: do przodu i do góry). Służą przede wszystkim jako mięśnie wydechowe[1][2].

Najbardziej wewnętrzna warstwa mięśni międzyżebrowych wewnętrznych określana bywa jako mięśnie międzyżebrowe najgłębsze[1]. Ponadto pochodnymi m. międzyżebrowych wewnętrznych są mięśnie podżebrowe[2].

Przypisy

  1. a b c d Zofia Ignasiak: Anatomia układu ruchu. Wyd. II. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2013, s. 74. ISBN 978-83-7609-912-5.
  2. a b c d Kazimierz Krysiak, Henryk Kobryń, Franciszek Kobryńczuk: Anatomia zwierząt. T. 1. Aparat ruchowy. Wydawnictwo naukowe PWN, 2013, s. 350-351.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.