Mięsień piszczelowy tylny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mięsień piszczelowy tylny

Mięsień piszczelowy tylny (łac. musculus tibialis posterior) – mięsień głęboki grupy tylnej goleni znajdujący się między mięśniem zginaczem długim palucha i mięśniem zginaczem długim palców.

Przebieg[edytuj]

Mięsień rozpoczyna się od tylnych powierzchni kości piszczelowej i strzałkowej oraz błony międzykostnej goleni zawartej między nimi. Włókna mięśnia zstępują po tylnej stronie goleni przechodząc w jej końcowej jednej trzeciej w ścięgno, które biegnie do bruzdy kostki przyśrodkowej kości piszczelowej przymocowane do niej troczkiem mięśni zginaczy. Biegnie następnie po przyśrodkowej powierzchni więzadła trójgraniastego na podeszwę stopy. Stamtąd kieruje się do przyczepu końcowego na kości łódkowatej i klinowatej przyśrodkowej. Wysyła także pasma ścięgniste do kości klinowatej bocznej i pośredniej, kości sześciennej oraz II, III, IV kości śródstopia[1].

Topografia[edytuj]

Mięsień piszczelowy tylny leży na błonie międzykostnej przykryty przez mięsień płaszczkowaty. Bocznie od niego znajduje się mięsień zginacz długi palucha, a przyśrodkowo mięsień zginacz długi palców.[1].

Funkcje[edytuj]

Mięsień odwraca i przywodzi stopę oraz uczestniczy w zginaniu podeszwowym stopy. Wzmacnia także łuk poprzeczny stopy[1].

Unerwienie i unaczynienie[edytuj]

Unerwienie pochodzi od nerwu piszczelowego, a unaczynienie od tętnicy strzałkowej i tętnicy piszczelowej tylnej[1].

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka Tom I. Anatomia ogólna: kości, stawy i więzadła, mięśnie. Wyd. XI. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1999, s. 908-909. ISBN 83-200-2375-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.