Mięsień prosty boczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mięsień prosty boczny (łac. musculus rectus lateralis) – jeden z mięśni gałki ocznej człowieka. Rozpoczyna się w pierścieniu ścięgnistym wspólnym, po czym biegnie wzdłuż bocznej ściany oczodołu, a następnie przyczepia się do twardówki[1].

Czynność[edytuj | edytuj kod]

Obraca biegun gałki ocznej bocznie. Działa w tym ruchu przeciwnie do mięśnia prostego przyśrodkowego[1].

Unerwienie i unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Mięsień prosty boczny unerwiony jest przez nerw odwodzący, który jest VI nerwem czaszkowym[1][2], a unaczyniony przez gałęzie mięśniowe tętnicy ocznej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom V. Układ nerwowy obwodowy. Układ nerwowy autonomiczny. Powłoka wspólna. Narządy zmysłów, wyd. VI, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, s. 569–570, ISBN 978-83-200-3258-1.
  2. Adam Krechowiecki, Zarys anatomii człowieka (kompendium), Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 2009, OCLC 14499859.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.