Przejdź do zawartości

Mięsień zwieracz cewki moczowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Mięsień zwieracz cewki moczowej, zwieracz cewki moczowej, zwieracz zewnętrzny cewki moczowej (łac. musculus sphincter urethrae, musculus sphincter urethrae externus, musculus sphincter urethrae membranaceae, rhabdosphincter) – w anatomii człowieka mięsień budujący przeponę moczowo-płciową, u płci męskiej i żeńskiej nieco odmienny[1][2][3]. U mężczyzn leży naokoło części błoniastej cewki moczowej, dochodząc do końca gruczołu krokowego; u kobiet natomiast otacza nie tylko samą cewkę, ale także znajdującą się do tyłu od niej pochwę, w związku z czym mówi się o zwieraczu cewkowo-pochwowym (łac. musculus sphincter urethrovaginalis), inaczej zwieraczu moczowo-płciowym (łac. musculus sphincter urogenitalis)[1].

Mięsień ten powstaje oddzielnie jako niepołączony z innymi i w miarę rozwoju dziecka łączy się z mięśniem poprzecznym głębokim krocza[1].

Unerwiony jest przez gałęzie nerwu sromowegonerw grzbietowy prącia lub nerw grzbietowy łechtaczki (S2–S3) – a unaczyniony przez gałązki naczyń zaopatrujących gruczoł krokowy (tętnic pęcherzowych dolnych i tętnicy odbytniczej dolnej)[1][4].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Adam Bochenek, Michał Reicher, Anatomia człowieka. Tom II. Trzewa, wyd. X, Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2018, ISBN 978-83-200-4501-7.