Mięsień półkolcowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mięsień półkolcowy (łac. musculus semispinalis) – mięsień należący do głębokiej warstwy mięśni grzbietu. Rozpoczyna się na wyrostkach poprzecznych wszystkich kręgów piersiowych oraz na pięciu dolnych kręgach szyjnych. Kończy się na wyrostkach kolczystych pięciu górnych kręgów piersiowych, sześciu dolnych kręgów szyjnych oraz na kości potylicznej, poniżej kresy karkowej górnej. W mięśniu tym rozróżnia się część grzbietową, karkową i głowową.

Mięsień ten działając jednostronnie zgina głowę i kręgosłup do boku i obraca w stronę przeciwną. Przy działaniu obustronnym mięsień ten prostuje kręgosłup i zgina głowę do tyłu.

Dzieli się na mięsień półkolcowy klatki piersiowej i szyi (m. semispinalis thoracis et cervicis) oraz mięsień półkolcowy głowy (m. semispinalis capitis), który dodatkowo składa się z mięśnia dwubrzuścowego głowy (m. biventer capitis) i mięśnia splecionego większego (m. complexus major).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka T.I. Warszawa: PZWL, 2008, s. 676.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.