Mięsień półbłoniasty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mięśnie okolicy pośladkowej oraz tylnej udowej. Mięsień półbłoniasty zaznaczony w lewej dolnej części.

Mięsień półbłoniasty (łac. musculus semimembranosus) – mięsień leżący pod mięśniem półścięgnistym, rozpięty między guzem kulszowym a piszczelą, przy czym przyczep końcowy składa się z dwóch części: prostej (która kończy się na tylnym guzku piszczeli) i przednio-przyśrodkowej (która biegnie w rowku poniżej przyczepu torebki stawowej pod więzadłem pobocznym piszczelowym do nasady piszczeli, przyczepiając się w pobliżu jej przedniego brzegu), tworząc gęsią stopę głęboką (łac. pes anserinus profundus).

Czynność[edytuj | edytuj kod]

Mięsień półbłoniasty jest najsilniejszym mięśniem tylnej grupy. Jest silnym prostownikiem i przywodzicielem uda oraz zginaczem i obrotnikiem wewnętrznym goleni.

Unaczynienie[edytuj | edytuj kod]

Tętnice przeszywające od tętnicy głębokiej uda i gałęzie tętnicy podkolanowej.

Unerwienie[edytuj | edytuj kod]

Gałąź nerwu piszczelowego (L4-5, S1)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Grupa tylna mięśni uda. W: Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka T.I. Warszawa: PZWL, 2010, s. 879-880. ISBN 978-83-200-4323-5.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.