Mięsień pośladkowy wielki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok od tyłu: po lewej mięsień pośladkowy wielki, po prawej mięsień pośladkowy średni
Mięsień pośladkowy wielki prawy i lewy

Mięsień pośladkowy wielki (łac. musculus gluteus maximus; gloutos – pośladek) – duży, mający 3–4 cm grubości mięsień, z długą, wachlarzowatą linią przyczepu. Zbudowany jest z silnych pasm mięśniowych, zaznaczających się wyraźnie szczególnie na powierzchni zewnętrznej. Powierzchnia zewnętrzna m. gluteus maximus jest podłożem dla skóry, do której przylega poprzez powięź, oraz grubej warstwy podściółki tłuszczowej pośladków. Jeden z trzech mięśni pośladkowych.

Przebieg mięśnia[edytuj]

Musculus gluteus maximus rozpoczyna się w górze wzdłuż długiej linii od:

Przebieg włókien jest niemal równoległy i skośny ku dołowi oraz do boku:

Czynność mięśnia[edytuj]

Jest najsilniejszym prostownikiem stawu biodrowego, oprócz tego rotuje skręca udo na zewnątrz. Przez swój przyczep udowy przywodzi udo, a dzięki przyczepowi powięziowemu odwodzi je. Działając na powięź szeroką uda prostuje kolano. Najważniejszą funkcją m. pośladkowego wielkiego jest utrzymywanie pionowej postawy ciała przy współpracy z mięśniami grupy przedniej. Działając obustronnie kontroluje statykę górnej części ciała, chroni tułów przed upadkiem do przodu oraz przesuwa miednicę do przodu (np. podczas wiosłowania). Mięsień ten jest najczęstszym miejscem wykonywania zastrzyków domięśniowych.

Unaczynienie i unerwienie[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Adam Bochenek, Michał Reicher: Anatomia człowieka TOM I. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1999, s. 858 - 863.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.