Mięsień podniebienno-gardłowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mięsień podniebienno-gardłowy (łac. musculus palatopharyngeus) – mały mięsień, który znajduje się w obrębie podniebienia.

Ten mięsień zlokalizowany jest w łuku podniebienno-gardłowym. Rozpoczyna się w środkowym odcinku podniebienia miękkiego i na rozcięgnie podniebiennym, druga zaś jego część na haczyku wyrostka skrzydłowego kości klinowej. Jej włókna łączą się z włóknami mięśnia rylcowo-gardłowego. Część ich wraz z mięśniem dochodzi do rogu większego kości gnykowej, część do tylnego brzegu chrząstki tarczowatej, niektóre wreszcie włókna do tylnej części krtaniowej gardła.

Działanie mięśnia podniebienno-gardłowego polega na zbliżaniu do siebie łuków podniebiennych lub unoszeniu krtani, skracaniu gardła.

Unerwienie: splot gardłowy[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janina Sokołowska- Pituchowa, Anatomia człowieka, 2008.

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.