Scandinavian Airlines System

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Scandinavian Airlines System
Scandinavian Airlines System
IATA
SK
ICAO
SAS
Znak
SCANDINAVIAN
Historia
Data założenia 1946
Kooperacja
Program lojalnościowy EuroBonus
Sojusz Star Alliance
Flota
Liczba samolotów 137
Liczba tras 84
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Siedziba główna firmy Scandinavian Airlines
Airbus A340-300 w barwach SAS
Airbus A319-100 w malowaniu retro

Scandinavian Airlines, SAS AB w przeszłości Scandinavian Airlines System to międzynarodowe skandynawskie linie lotnicze. Obecnie SAS jest największym przewoźnikiem krajów nordyckich. Głównymi portami lotniczymi SAS są: Port lotniczy Sztokholm-Arlanda (Szwecja), Port lotniczy Oslo-Gardermoen (Norwegia) i Port lotniczy Kopenhaga-Kastrup (Dania).

W 2011, linie lotnicze SAS przewiozły 22.9 miliona pasażerów, i wypracowały dochód w wysokości 38 miliardów SEK, co plasuje je na ósmym miejscu w Europie. Flota SAS składa się z Airbusów A319, A320, A321, A330 i A340, Boeing 737 Classic oraz Next Generation, Bombardierów CRJ900 a także McDonnell Douglas MD-82.

Linie powstały w roku 1946 jako konsorcjum łączące Det Danske Luftfartselskab, Svensk Interkontinental Lufttrafik oraz Det Norske Luftfartselskap na trasach transatlantyckich. Na trasach europejskich oraz krajowych współpracę rozpoczęto dwa lata później natomiast w roku 1951, linie połączyły się tworząc SAS.

SAS jest również członkiem-założycielem największego na świecie sojuszu lotniczego Star Alliance.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Linie SAS posiadały 9 samolotów Convair 440.

Linie rozpoczęły działalność 1 sierpnia 1946, kiedy Svensk Interkontinental Lufttrafik AB (linie które były własnością rodziny Wallenbergów) oraz Det Danske Luftfartselskab A/S i Det Norske Luftfartselskap AS – narodowi przewoźnicy Danii i Norwegii – uruchomiły wspólne połączenia na trasach transatlantyckich[1]. W roku 1948 Szwedzki narodowy przewoźnik AB Aerotransport dołączył do SAS i linie rozpoczęły działalność na rynku europejskim a w roku 1951 połączyły się tworząc SAS. W momencie utworzenia, udziały były podzielone pomiędzy SAS Danmark (28.6%), SAS Norge (28.6%) oraz SAS Sverige (42.8%), wszystkie w 50% będące własnością rządu[2].

SAS wykonywał połączenia na Grenlandię do marca 2003, oraz ponownie od 2007 do stycznia 2009. Boeing 767-383ER na lotnisku w Kangerlussuaq (2001)
Logo SAS w latach 80 XX wieku składało się z pasów symbolizujących flagi Danii, Norwegii, i Szwecji.

Połączenie przez biegun[edytuj | edytuj kod]

W roku 1954 SAS otworzyły jako pierwsze linie na świecie regularne połączenie nad biegunem północnym. Samolot DC-6B operował na trasie z Kopenhagi do Los Angeles z międzylądowaniem w Søndre Strømfjord na Grenlandii oraz Winnipeg w Kanadzie. Latem 1956 połączenie było realizowane trzy razy tygodniowo. Trasa cieszyła się dużą popularnością wśród gwiazd Hollywood i okazała się strzałem w dziesiątkę dla SAS. Dzięki systemowi taryf który pozwalał na tranzyt do innego miasta z siatki połączeń SAS bezpłatnie, połączenie było również popularne wśród turystów. W 1957 SAS uruchomił połączenie do Japonii przez Grenlandię oraz Alaskę, było to związane z brakiem zgody Związku Radzieckiego na loty przez Syberię.

Era odrzutowców[edytuj | edytuj kod]

Boeing 747 na lotnisku w Sztokholmie

SAS wszedł w erę odrzutowców w 1959 wraz z wejściem do służby samolotów Sud Aviation Caravelle. W 1971 we flocie SAS pojawił się pierwszy Boeing 747[3].

Przejęcia lokalnych przewoźników[edytuj | edytuj kod]

Linie stopniowo zdobywały kontrole na rynkach krajowych we wszystkich trzech państwach przejmując lokalnych przewoźników, między innymi Braathens i Widerøe w Norwegii, Linjeflyg i Skyways Express w Szwecji oraz Cimber Air w Danii. W 1989, SAS przejął 18.4% udziałów w Texas Air Corporation, spółce dominującej Continental Airlines, w dążeniu do stworzenia globalnego sojuszu. Udziały te zostały w późniejszym czasie sprzedane. W latach 90 SAS nabył 20% udziałów w British Midland. SAS dodatkowo kupił 94% akcji Spanair drugiej największej linii lotniczej w Hiszpanii, oraz Air Greenland. W roku 2007 linie postanowiły pozbyć się udziałów w Spanair, bmi oraz Air Greenland[4]. W styczniu 2009, pomimo wcześniejszych problemów ze sprzedażą za oczekiwaną cenę, grupa katalońskich inwestorów nabyła Spanair, pozostawiając Skandynawom 19,9% akcji[5].

Początki sojuszu Star Alliance[edytuj | edytuj kod]

Linie SAS były jednym z największych użytkowników DC-9 na świecie.

W maju 1997 SAS stworzył globalny sojusz Star Alliance wspólnie z liniami Air Canada, Lufthansa, Thai Airways International oraz United Airlines. Cztery lata wcześniej SAS bezskutecznie próbował połączyć się z KLM, Austrian Airlines i Swissair w celu stworzenia Alcazar największej linii lotniczej w Europie[6]. Skutkiem tego było odwołanie dyrektora generalnego Jana Carlzona, który był odpowiedzialny za rozkwit firmy począwszy od 1981. W czerwcu 2001 roku zmieniła się struktura udziałowców SAS, został utworzony holding w którym udziały posiadał rząd: Szwecji (21.4%), Norwegii (14.3%) oraz Danii (14.3%) pozostałe 50% akcji pozostało w publicznym posiadaniu.

Po 2004[edytuj | edytuj kod]

W roku 2004 Scandinavian Airlines System (SAS) podzielono na cztery osobne spółki SAS Scandinavian Airlines Sverige AB, SAS Scandinavian Airlines Danmark AS, SAS Braathens AS oraz SAS Scandinavian International AS. SAS Braathens zostały przemianowane na SAS Scandinavian Airlines Norge AS w 2007.[7] W październiku 2009 cztery spółki zostały ponownie połączone w jedną - SAS Scandinavian System AB.

W związku z dynamicznym rozwojem przewoźników nisko kosztowych w Skandynawii, linia zaczęła generować straty. By odzyskać rentowność należało obniżyć koszty. Pierwszym etapem było sprzedanie udziałów w innych spółkach - bmi, Spanair oraz AirBaltic[8]. Pozwoliło to ograniczyć koszty o 23 procent pomiędzy 2008 a 2011. Następne cięcia mające ograniczyć koszty wprowadzono w 2011, dzięki czemu spodziewano się zmniejszyć koszty operacyjne o 3-4%. Do 2014 SAS wycofa z użytku wszystkie samoloty MD-82 co pozwoli zaoszczędzić kolejne 3%.[9] W listopadzie 2012 linia przedstawiła plan restrukturyzacji który zakłada wydłużenie czasu pracy oraz obniżenie wynagrodzeń o 12-20%.[10] W maju 2013 grupa SAS sprzedała 80% w Widerøe co pozwoliło uzyskać ok. 2 miliardy SEK które zostaną przeznaczone na obecny plan restrukturyzacji[11].

Od 1 czerwca 2013 SAS w klasie ekonomicznej (SAS Go) serwuje tylko płatne posiłki (poza śniadaniami do godz. 9.00 na trasach między krajami nordyckimi)[12][13].

Flota[edytuj | edytuj kod]

Flota Scandinavian Airlines System w październiku 2013 składała się z:[14]

Typ Ilość Zamówiono Ilość siedzeń Porty docelowe Baza
Airbus A319-100 4 141 Europa, Skandynawia Kopenhaga
Airbus A320-200 11 2 168 Europa, Skandynawia Kopenhaga
Airbus A320neo 0 30 bd
Airbus A321-200 8 198 Europa, Skandynawia Kopenhaga
Airbus A330-300 4 264 USA Kopenhaga, Sztokholm
Airbus A340-300 7 1 245 Azja Kopenhaga
Boeing 737-400 1 150 Loty krajowe - Norwegia Oslo
Boeing 737-500 2 120 Loty krajowe - Norwegia Oslo
Boeing 737-600 28 120 Loty krajowe - Szwecja, Norwegia, Skandynawia, Europa Oslo, Sztokholm
Boeing 737-700 26 5 141 Loty krajowe - Norwegia, Skandynawia , Europa Oslo
Boeing 737-800 27 2 186 Loty krajowe - Norwegia, Szwecja, Skandynawia, Europa Oslo, Sztokholm
Bombardier Canadair Regional Jet CRJ-200 4 50 Loty krajowe - Dania, Skandynawia, Europa Kopenhaga
Bombardier Canadair Regional Jet CRJ-900 12 88 Loty krajowe - Dania, Skandynawia, Europa Kopenhaga
McDonnell Douglas MD-82 0 150 Loty krajowe - Szwecja, Skandynawia, Europa Kopenhaga, Sztokholm
Suma 135 40

Rozkładowe loty do Polski wykonują samoloty typu CRJ-900 (Kopenhaga-Warszawa/Gdańsk/Poznań), CRJ-200 (Łódź) oraz Boeingi 737(-600,-700) z Gdańska do Oslo.

Połączenia[edytuj | edytuj kod]

Ameryka Północna[edytuj | edytuj kod]

Azja[edytuj | edytuj kod]

Europa[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]