21 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
21 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 5 Pułk Artylerii Ciężkiej
Dowódcy
Pierwszy mjr Franciszek Szałek
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 21 Dywizja Piechoty Górskiej
Armata 105 mm wz. 29
haubice kal. 155 mm wz. 17

21 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (21 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie istniał w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym "W" w dniach 24-26 sierpnia 1939 roku, w garnizonie Kraków, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. Jednostką mobilizującą był 5 Pułk Artylerii Ciężkiej. 25 sierpnia 1939 roku dywizjon wymaszerował z koszar do rejonu alarmowego 12 km wschód od Krakowa i tam ukończył mobilizację. W trakcie wyposażania pododdziału wystąpiły braki w wyposażeniu i uzbrojeniu indywidualnym. Między innymi zabrakło około 50% plecaków oraz karabinków dla telefonistów, którym w zamian wydane zostały bagnety. Dwie radiostacje typu N2 otrzymało jedynie dowództwo dywizjonu. 26 sierpnia 1939 roku dyon otrzymał konie z poboru, które w większości były nieodpowiednie dla artylerii ciężkiej. Po zakończeniu mobilizacji dywizjon został podporządkowany dowódcy 21 Dywizji Piechoty Górskiej.

Obsada personalna[edytuj]

dowódca — mjr Franciszek Szałek

  • adiutant — kpt. Olgierd Smoleński
  • płatnik — ppor. rez. Małecki
  • dowódca 1 baterii — kpt. Mateusz Zajewski
    • oficer zwiadowczy — ppor. rez. Bernard Nitsche (zdezerterował)
    • oficer ogniowy— ppor. Majchrzak
    • szef baterii — ogn. Maszner
  • dowódca 2 baterii — por. rez. Dominik Łubieński
    • oficer zwiadowczy — ppor. rez. Rościszewski
    • oficer ogniowy — ppor. Wiesław Poczman
    • szef baterii — st. ogn. Piotr Medoń

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Instytut Wydawnictw PAX. Warszawa 1990
  • Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny. Pruszków 1995. ​ISBN 83-85621-87-3