51 Pułk Artylerii Lekkiej (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 51 rezerwowego pal z września 1939. Zobacz też: 51 Pułk Artylerii Lekkiej - stronę ujednoznaczniającą.
51 Pułk Artylerii Lekkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 28 Pułk Artylerii Lekkiej
Organizacja
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 39 Dywizja Piechoty

51 Pułk Artylerii Lekkiej (51 pal) – oddział artylerii lekkiej Wojska Polskiego.

Formowanie pułku[edytuj]

51 Pułk Artylerii Lekkiej nie istniał w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, w pierwszej dekadzie września 1939 roku, w mobilizacji powszechnej.

Jednostką mobilizującą był 28 Pułk Artylerii Lekkiej w Zajezierzu dla dowództwa 65 pal i I dywizjonu oraz 3 Pułk Artylerii Lekkiej Legionów w Zamościu dla II dywizjonu, a także 18 Pułk Artylerii Lekkiej w Ostrowi Mazowieckiej dla III dywizjonu [a].

Pułk był jednostką organiczną artylerii 39 Dywizji Piechoty (rezerwowej).

W czasie mobilizacji została zmieniona organizacja pułku. III dywizjon formowany w Ostrowi Maz. został podporządkowany dowódcy 41 DP (rez.). Na jego miejsce wszedł III dywizjon 61 Pułku Artylerii Lekkiej (6, 7 i 9 baterie) formowany w Siedlcach przez 9 Pułk Artylerii Lekkiej dla 41 DP (rez.)

Obsada personalna pułku[edytuj]

dowództwo

  • dowódca pułku - ppłk art. Edward Błaszczyk[b]

I dywizjon

  • dowódca dywizjonu - kpt. Adam Wójcikiewicz
  • dowódca 1 baterii armat - por. Józef Franciszek Jankowski
  • dowódca 2 baterii armat - NN
  • dowódca 3 baterii armat - NN

II dywizjon

  • dowódca dywizjonu - mjr Józef Michał Białły
  • dowódca 4 baterii armat - kpt. Edward Leopold Antoni Klier
  • dowódca 5 baterii armat - kpt. Jan Julian Wodnicki[c]
  • dowódca 6 baterii armat - kpt. Zbigniew Tadeusz Slęk

III dywizjon[d] (z 61 pal)

  • dowódca dywizjonu - mjr Tadeusz Wirth
  • dowódca 7 baterii haubic - kpt. Stanisław Marcin Wilkosz
  • dowódca 8 baterii haubic - por. Ludwik Kotlarz
  • dowódca 9 baterii haubic - por. Kazimierz Gajewski

Uwagi

  1. III/51 pal był formowany w I rzucie mobilizacji powszechnej natomiast dowództwo pułku oraz I i II dywizjon w rzucie drugim.
  2. Ppłk art. Edward Błaszczyk, pokojowy I zastępca dowódcy 28 pal zginął 8 września 1939 roku, w Dęblinie, w czasie nalotu lotniczego.
  3. Kpt. Jan Julian Wodnicki, ur. 5 grudnia 1901 roku w Warszawie, został zamordowany w 1940 roku w Charkowie.
  4. Wkrótce po sformowaniu nastąpiła wymiana trzecich dywizjonów 51 i 61 pal. Mianowicie, III/51 pal, sformowany w Ostrowi Mazowieckiej dla 39 DPRez w składzie trzech baterii haubic kalibru 100 mm, pod dowództwem mjr. Józefa Lisa przydzielono do 41 DPRez. W zamian III/61 pal, sformowany w Siedlcach dla 41 DPRez w składzie trzech baterii armat kalibru 75 mm, dowodzony przez mjr. Tadeusza Wirtha, przydzielono do 39 DPRez, przy czym bez 7 baterii, którą zastąpiono 6 baterią. Zob. Karol Lucjan Galster, Księga pamiątkowa artylerii polskiej 1914–1939, Londyn 1975, s. 310.

Bibliografia[edytuj]

  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-86100-83-5
  • Roman Łoś: Artyleria polska 1914-1939. Wydawnictwo Bellona; Warszawa 1939. ​ISBN 83-11-07772-X
  • Tadeusz Jurga: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 7, Regularne jednostki Wojska Polskiego w 1939 : organizacja, działania bojowe, uzbrojenie, metryki związków operacyjnych, dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1975