Droga wojewódzka nr 395

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
DW395
Długość 77 km
Województwa opolskie,
dolnośląskie
Zdjęcie
Droga wojewódzka nr 395 w Wojkowicach
Droga wojewódzka nr 395 w Wojkowicach

Droga wojewódzka nr 395 (DW395) – droga wojewódzka o długości 77 km w zachodniej części Polski na Dolnym Śląsku. Przebiega przez powiaty: ząbkowicki, strzeliński i wrocławski. Łączy Paczków z Wrocławiem.

Historia numeracji[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni lat trasa posiadała różne oznaczenia i kategorie:

Numer Kategoria Przebieg Lata obowiązywania Źródło Uwagi
Do 1945 roku trasa znajdowała się poza terytorium Polski. Nieznana numeracja w latach 1945 – 1952.
? droga państwowa / droga drugorzędna / droga lokalna („droga inna”) WrocławŻerniki WrocławskieWojkowiceStrzelinHenrykówZiębiceLubnówPaczków 1952 – 1970
  • Atlas samochodowy Polski. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1958, s. 93, 117.
  • Mapa samochodowa Polski 1:1 000 000, Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1962.
  • Atlas samochodowy Polski 1:500 000. Wyd. IV. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1965, s. 93, 117.
  • brak danych na temat numeracji
  • kategoria na podstawie materiałów źródłowych:

• wg atlasu z 1958 r. „szosa główna” na odc. Wrocław – Strzelin, „szosa drugorzędna” na odc. Strzelin – Ziębice – Paczków
• na mapie z 1962 roku i atlasie z 1965 r. na całej długości jako „droga inna”

x16 droga państwowa IV klasy Wrocław – Żerniki Wroc. – Wojkowice – Strzelin – Henryków – Ziębice 1970 – 1986 (?) Województwo wrocławskie: sieć dróg państwowych 1:300 000, 1970. • litera x była przypisana do tablic rejestracyjnych z ówczesnego województwa wrocławskiego
• kategoria na podstawie źródła
• mapy i atlasy PPWK nie podają numeracji oraz przedstawiają drogę jako drugorzędną
x321 droga państwowa V klasy Ziębice – Niedźwiedź – Lubnów – Paczków
395 droga krajowa: 1 X 1985 – 31 XII 1998
droga wojewódzka: od 1 I 1999
Wrocław – Strzelin – Ziębice od 14 II 1986 • ustawa, na mocy której trasa stała się drogą krajową weszła w życie 1 października 1985 r.[1]
• do 2012 roku[2] dozwolony ruch ciężki o nacisku pojedynczej osi do 10 ton na całym odc. Wrocław – Strzelin
394 Ziębice – Niedźwiedź – Chałupki (Paczków) 14 II 1986 – 2004/2005 ustawa, na mocy której trasa stała się drogą krajową weszła w życie 1 października 1985 r.[1]

Ograniczenia w ruchu[edytuj | edytuj kod]

  • We Wrocławiu przy ulicy Bardzkiej wiadukt kolejowy nad drogą, oznakowany zakazem wjazdu dla pojazdów wyższych niż 3,8 m

Dopuszczalny nacisk na oś[edytuj | edytuj kod]

Od 13 marca 2021 roku[3] na drodze dopuszczalny jest ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 tony z wyjątkiem określonych miejsc oznaczonych znakiem zakazu B-19.

Do 13 marca 2021 r.[edytuj | edytuj kod]

Wcześniej droga wojewódzka nr 395 objęta była ograniczeniami dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi:

Znak Dopuszczalny nacisk Odcinek
DW395 do 10 ton Żerniki Wrocławskie (rondo) – węzeł „Wrocław Wschód” 4[4]
DW395 do 8 ton

W latach 2012[2] – 2015[6] na całej długości drogi dozwolony był ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 8 ton.

Miejscowości leżące przy trasie DW395[edytuj | edytuj kod]

POL województwo dolnośląskie COA.svg Województwo dolnośląskie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 1985 r. nr 14, poz. 60)
  2. a b Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 6 września 2012 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, oraz wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t (Dz.U. z 2012 r. poz. 1061)
  3. Ustawa z dnia 18 grudnia 2020 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 54)
  4. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 21 kwietnia 2017 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, oraz wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t (Dz.U. z 2017 r. poz. 878).
  5. Art. 41. 1. Po drogach publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz: 1) dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, 2) dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t – mając na uwadze potrzebę ochrony dróg oraz zapewnienia ruchu tranzytowego.
    3. Drogi wojewódzkie inne niż drogi określone na podstawie ust. 2 pkt 1, drogi powiatowe oraz drogi gminne stanowią sieć dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.

    Ustawa o drogach publicznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1140)
  6. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie wykazu dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t, oraz wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t (Dz.U. z 2015 r. poz. 802)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]