116 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 116 Pułku Piechoty okresu II RP. Zobacz też: 116 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 116.
116 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Mieczysław Chamerski
Ostatni Czesław Rzedzicki
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 41 Dywizja Piechoty
Sgo narew 1939.png

116 Pułk Piechoty (Rezerwowy), 116 pp (rez.) – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

116 Pułk Piechoty nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Został zmobilizowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”. W składzie 41 Dywizji Piechoty (Rezerwowej) walczył w kampanii wrześniowej 1939.

Organizacja i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Organizacja wojenna i obsada personalna 116 pp we wrześniu 1939 roku:

dowództwo pułku i pododdziały pozabatalionowe (Szkoła Podchorążych Piechoty)

I batalion (Szkoła Podchorążych Piechoty)

II batalion (71 pułk piechoty w Zambrowie[2])

III batalion (33 pułk piechoty w Łomży[2])

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprostowano nazwisko i imiona z „Hamerski Mieczysław” na „Chamerski Mieczysław Tymoteusz”[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 27.
  2. a b Dymek 1999 ↓, s. 35.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]