Škoda 12E

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Seria 140 ČD
E499.jpg
Producent Republika Czechosłowacka Škoda Pilzno
Lata budowy 1953-1958
Układ osi Bo'Bo'
Masa służbowa 82 t
Długość ze zderzakami 15 740 mm
Szerokość 2950 mm
Wysokość 4500 mm
Średnica kół 1250 mm
Typ silników trakcyjnych AL 4846 zT
Moc ciągła 2032 kW
Moc godzinna 2344 kW
Maksymalna siła pociągowa 212 kN
Stosunek przekładni 1:2,27
Prędkość konstrukcyjna 120 km/h
[1]
Portal Portal Transport szynowy

Škoda 12Elokomotywa elektryczna produkowana w latach 1953-1958 dla kolei czechosłowackich. Wyprodukowano 100 lokomotyw do prowadzenia pociągów pasażerskich na zelektryfikowanych liniach kolejowych. W Czechosłowacji i jej państwach-sukcesorach oznaczona jako seria E499.0, następnie 140[2]. Eksploatowana w Polsce jako ET13[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Produkcja pierwszego elektrowozu została zakończona w maju 1953 roku. Jazdy doświadczalne pierwszych dwóch elektrowozów były przeprowadzane na polskich liniach kolejowych ponieważ czechosłowackie linie kolejowe zelektryfikowano napięciem 1,5 kV. Pierwsze jazdy testowe lokomotywy w Czechosłowacji przeprowadzano w 1956 roku na pierwszej linii kolejowej zelektryfikowanej napięciem 3 kilowoltów na odcinku Nowa Wieś SpiskaŻylina. Pierwszy elektrowóz został zabytkowym eksponatem. Lokomotywy po elektryfikacji linii kolejowej do Zwardonia prowadziły od 2004 roku międzynarodowe pociągi pasażerskie z Żyliny do Katowic[3]. Elektrowozy eksploatowane są przez słowackich przewoźników prywatnych[4]. Trzynaście elektrowozów jest eksploatowanych przez polskich przewoźników prywatnych[5].

Od 2005 roku dwie lokomotywy eksploatowane były w Polsce przez CTL Rail pod oznaczeniem ET13 (numery R001 i R002)[2].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywy są zaprojektowane jako pudło z dwoma kabinami i przedziałem maszynowym. Na ścianach bocznych zamontowano sześć okrągłych okien. Układ hamulcowy lokomotywy składa się z hamulca ręcznego, automatycznego hamulca pneumatycznego oraz pomocniczego. Hamulec ręczny działa na dwóch sąsiednich zestawach kołowych wózków. Hamulec zespolony i pomocniczy jest regulowany przez dwa zawory hamulcowe. Cztery główne zbiorniki powietrza mają całkowitą objętość 930 litrów, dodatkowe dwa zbiorniki powietrza mają całkowitą objętość 120 litrów. Zapas piasku w piasecznicy wynosi 320 kilogramów. Rama elektrowozu jest przytwierdzona do dwóch dwuosiowych wózków poprzez czopy, umieszczone sztywno w ramie pudła lokomotywy. Lokomotywy są pozbawione sterowania wielokrotnego[6].

Przypisy

  1. David Švestka: Řada E 499.0 (cz.).
  2. a b c Jacek Chiżyński, Lokomotywy elektryczne z Czech i Słowacji eksploatowane przez polskich przewoźników w: "Świat Kolei" nr 10/2006, s.12-13
  3. Josef Minařík: Řada E 499.0 (cz.).
  4. Stránky přátel železnic: Oprava „bobiny“ 140.076 pro slovenského dopravce SŽDS (cz.). 2007-07.
  5. Ilostan lokomotyw 140.
  6. David Švestka: Řada E 499.0 (cz.).