WLp50

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
WLp50
Kolej parkowa w Parku Śląskim w Chorzowie - lokomotywa WLp50 ucharakteryzowana na parowóz
Kolej parkowa w Parku Śląskim w Chorzowie - lokomotywa WLp50 ucharakteryzowana na parowóz
Producent Polska
Lata budowy od 1989
Układ osi B
Masa służbowa 8000 kg własna
Długość ze zderzakami 4290 mm
Szerokość 1335 mm
Wysokość 2140 mm
Rozstaw osi skrajnych 1250 mm
Średnica kół 560 mm
Typ silnika spalinowego SW-266/L1
Moc znamionowa 78 KM
Maksymalna siła pociągowa 20 kN[1]
Rodzaj przekładni hydrokinetyczna
Prędkość konstrukcyjna 16 km/h
Sterowanie wielokrotne brak
System ogrzewania brak
Portal Portal Transport szynowy

WLp50 – polska wąskotorowa lokomotywa spalinowa na tor szerokości 600-900 mm, przeznaczona głównie dla górnictwa i przemysłu.

Lokomotywa WLp50 została opracowana w latach 1987-88 przez Centrum Mechanizacji Górnictwa KOMAG w Gliwicach, na wzór wcześniej opracowanej lokomotywy o większej mocy silnika WLp85. Ich układ napędowy wywodzi się z lokomotywy kopalnianej Lds100[2]. Jako napęd WLp50 zastosowano silnik wysokoprężny SW266/L1 o mocy 57 kW (78 KM) produkowany przez wytwórnię Andoria w Andrychowie, z hydrokinetycznym zmiennikiem momentu ZM-120N, zmniejszono też średnicę kół[3]. Lokomotywa może być produkowana w wersji na tory o rozstawie 600 mm, 630 mm, 750 mm i 785 mm lub inne[2] (jeden egzemplarz został wykonany dla kolei parkowej w Parku Śląskim[3], która miała rozstaw 900 mm). Oznaczenie biura konstrukcyjnego WLp oznacza wąskotorowa (W) lokomotywa (L) do pracy na powierzchni (p)[2].

Dwie prototypowe lokomotywy wykonano w latach 1988-1989 w Zakładzie Naprawczym Taboru Samochodowego i Sprzętu w Brzesku[3]. Pierwszy prototyp ukończony został w marcu 1989, a drugi w maju tego roku, po czym był zaprezentowany na Międzynarodowych Targach Poznańskich[3]. Przystąpiono następnie do ich małoseryjnej produkcji, z uwagi na umiarkowane zainteresowanie lokomotywami wąskotorowymi. Do 2004 wyprodukowano 37 lokomotyw[4]. Niektóre lokomotywy mają odmienności konstrukcyjne - lokomotywa kolei parkowej w Parku Śląskim ma jako jedyna hamulec zespolony, a lokomotywa wyprodukowana w 2003 r. dla Huty Miedzi Głogów ma zmienioną skrzynię biegów, dla uzyskania większej siły pociągowej[3].

Lokomotywa pod oznaczeniem WLP-50 znajdowała się w ofercie Małopolskiej Wytwórni Maszyn (MWM) Brzesko Sp. z o.o. (następcy ZNTS Brzesko)[1], która jednak w sierpniu 2016 r. ogłosiła upadłość[5]. MWM Brzesko oferowała pod koniec działalności lokomotywy z silnikiem SW266 o mocy 55 kW i bezstopniową przekładnią hydrokinetyczną PH1-300.1[1].

Zmodyfikowana wersja WLP-50EM znajduje się w ofercie Energo-Mechanik Sp. z o.o. w Strzelcach Opolskich[2]. Według producenta modernizacja obejmuje układy: hamulcowy, hydrauliczny, sterowania oraz zderzak nowej konstrukcji w celu zgodności z wymogami Unii Europejskiej[6].

Przypisy

  1. a b c Lokomotywy wąskotorowe. W: strona producenta [on-line]. [dostęp 2016-05-13]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. a b c d B. Pokropiński, Lokomotywy... s. 184
  3. a b c d e Marek Malczewski, Wąskotorowe lokomotywy przemysłowe z CMG Komag, "Świat Kolei" nr 1/2004, s.28
  4. Liczba 37 lokomotyw w B. Pokropiński, Lokomotywy..., s. 209, lecz na s. 184 jest podana liczba 35 wyprodukowanych lokomotyw do 2004 - być może nie obejmuje dwóch prototypów.
  5. Informacja z Krajowego Rejestru Sądowego numer KRS 0000048545 [dostęp 4-1-2017]
  6. Lokomotywy spalinowe WLP-50EM, WLP-85B na stronie producenta [dostęp 4-1-2017]

Bibliografia[edytuj kod]

  • Bogdan Pokropiński, Lokomotywy spalinowe produkcji polskiej, WKiŁ, Warszawa, 2009, ISBN 978-83-206-1731-3, s. 184, 209.

Linki zewnętrzne[edytuj kod]

Zobacz też[edytuj kod]