FAUR L30H

From Wikipedia
Jump to navigation Jump to search
Lyd2
Ilustracja
CWO Lyd2-01 Bieszczadzka Kolejka Leśna
Producent Rumunia w epoce komunizmu FAUR Bukareszt
Lata budowy 1973-1983
Układ osi C
Wymiary
Masa służbowa 24 000 kg
Długość 7100 mm
Szerokość 2200 mm
Wysokość 3250 mm
Rozstaw osi skrajnych 2400 mm
Średnica kół 800 mm
Napęd
Trakcja spalinowa
Typ silników Maybach MB83B
Pojemność zbiorników paliwa 530 l
Parametry eksploatacyjne
Moc znamionowa 350 KM (257 kW)
Rodzaj przekładni hydrauliczna
Prędkość konstrukcyjna 25 km/h
Nacisk osi na szyny 7 t
Portal Portal Transport szynowy

Lyd2 (oznaczenie fabryczne L30H) – wąskotorowa lokomotywa spalinowa produkowana w latach 1973-1983 przez rumuńskie zakłady 23 August w Bukareszcie, głównie na eksport - do Egiptu (ok. 60 sztuk, począwszy od 1973), Polski (ok. 80 sztuk, w latach 1977-1982) i Albanii (3 sztuki, w roku 1981). Dostawy dla kolei w Rumunii to 4 sztuki, wyprodukowane w latach 1982-1983. Budowana w wersjach na tor szerokości 600 mm, 750 mm, 785 mm, 1000 mm.[1]

Opis[edit | edit source]

Lokomotywa Lyd2 ma układ osi C i napęd wiązarowy. Pudło lokomotywy składa się z przedziału maszynowego i kabiny sterowniczej z tyłu lokomotywy. Napęd stanowi silnik wysokoprężny MB83B o mocy 350 KM (257 kW). Przeniesienie napędu następuje za pomocą przekładni hydraulicznej TH5R-V6. Przekładnia ta reaguje samoczynnie na zmiany prędkości, w zależności od obciążenia[2]. Dalej napęd przenoszony jest na przekładnię główną i nawrotnik, sterowany elektropneumatycznie z pulpitu sterującego, a następnie za pośrednictwem ślepego wału i wiązarów, na koła wszystkich trzech osi. Lokomotywa posiada instalację sprężonego powietrza z dwustopniową sprężarką tłokową do układu hamulcowego lokomotywy i pociągu oraz do sterowania pneumatycznego. Kabina ma dwa stanowiska sterujące, dla obu kierunków jazdy[2].

Czeska L30H na dworcu w Osobłodze

Dane[edit | edit source]

  • Silnik MB83B: wysokoprężny czterosuwowy sześciocylindrowy rzędowy, o mocy 350 KM (257 kW) przy 1500 obr/min, średnica cylindra 175 mm, skok tłoka 205 mm[2]

Użycie w Polsce[edit | edit source]

Po polskich torach jeździło 75 tych lokomotyw, kupowane od 1977 roku[3]. Większość używana była na kolejach przemysłowych (rozstaw toru 750-785 mm, sporadycznie 600 i 1000 mm[4]), 24 na PKP (rozstaw toru głównie 600 mm, trzy na tor 750 mm) i 7 na Bieszczadzkiej Kolejce Leśnej (750 mm)[3]. Po 1990 roku około połowa została złomowana. Obecnie w Polsce (2018) jest 11 czynnych lokomotyw Lyd2. Kilkanaście sztuk zostało sprzedanych z Polski za granicę, do Niemiec, Wielkiej Brytanii, Czech i na wyspę Saint Kitts.

Lokomotywy PKP Lyd2-58, 60 i 069, używane poprzednio na Jarocińskiej Kolei Dojazdowej, zostały w latach 1993-1995 sprzedane do Walii na kolej muzealną Welsh Highland Railway (WHR)[5]. Z pozostałych dwóch lokomotyw kolei Jarocińskiej, Lyd2-59 została złomowana, a zdekompletowana Lyd2-63 w 2005 r. trafiła do Skansenu Kolei Leśnej w Pionkach, a po jego likwidacji trafiła do Zabytkowej stacji kolei wąskotorowej w Rudach Raciborskich[5].

Zobacz też[edit | edit source]

Przypisy[edit | edit source]

  1. P. Korcz, Wąskotorowa lokomotywa spalinowa serii Lyd2, „Świat kolei”, 1/2009, s. 36-43.
  2. a b c S. Więckowski (op.cit.)
  3. a b Na podst. Paweł Cieślar, Zestawienie egzemplarzy dla typu Lyd2 (L30H) w serwisie Tabor wąskotorowy w Polsce, dostęp [4-12-2009]
  4. 6 sztuk Cementowni Odra Opole - Paweł Cieślar, Zestawienie egzemplarzy dla typu Lyd2 (L30H)
  5. a b M. Malczewski (opr.): Witaszyckie „Lidki”, „Świat Kolei” nr 3/2006, s.30

Bibliografia[edit | edit source]

  • Stefan Więckowski, Współczesny tabor kolejek wąskotorowych w Młody Technik 6/1987, s.44