EW90

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
EW90
Ilustracja
Zespół EW90-12 w Kościerzynie
Kraj produkcji

 Niemcy

Producent

AEG, DMV, O&K, SSW

Lata budowy

1928-1932

Układ osi

Bo'Bo'+2'2'

Układ wagonów

s+d (silnikowy + doczepny)

Wymiary
Masa służbowa

67,2 t

Długość

35,46 m

Średnica kół

900 mm

Napęd
Typ silników

GBM 700

Liczba silników

4 x 63 KW

Napięcie zasilania

800 V

Parametry eksploatacyjne
Moc ciągła

252 kW

Prędkość konstrukcyjna

80 km/h

Parametry użytkowe
Liczba miejsc siedzących

119

Portal Transport szynowy

ET 165 (oznaczenie na PKP EW90) – elektryczne zespoły trakcyjne produkowane w latach 1928-1933 i eksploatowane na liniach S-Bahn w Berlinie.

54 jednostki tego typu pochodzące z Berlina zostały w ramach reparacji wojennych po II wojnie światowej przekazane do Polski i przebudowane w Polsce, w latach 1951-1957, w zakładach ZNTK Lubań i ZNTK Gdańsk. Przystosowano je do odbioru prądu z sieci trakcyjnej (oryginalnie były zasilane z trzeciej szyny) i eksploatowano na liniach SKM w Trójmieście. Jeden z dwóch zachowanych EW90 został uratowany przed zniszczeniem i pozbawiony części wyposażenia wnętrza znajduje się w skansenie w Kościerzynie[1] (jest to jednostka złożona z członów EW90-12 i EW90-05). Drugi z zachowanych znajduje się w skansenie kolejowym w Pyskowicach (jest to jednostka EW90-36), dwa człony innego składu stoją opuszczone na bocznicy kolejowej Gdynia Cisowa. Kolejny zachowany człon jednostki o numerze 28 niszczeje na terenie lokomotywowni w Czeremsze. W 2011 roku odnaleziono wrak kolejnego EW90 w polach pod Sędziszowem[2]. Kolejny zachowany człon o numerze 43 niszczeje na terenie dawnej wagonowni w Chełmie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Najbogatsza kolekcja taboru kolejowego w północnej Polsce, Muzeum w Kościerzynie [dostęp 2020-07-26] (pol.).
  2. P. Skucha, Odnaleziony EW90 w Sędziszowie, „Świat Kolei”, 12/2011, s. 4.
  3. Tradycje kolejowe Chełma, Lubuska kolej [dostęp 2017-04-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Terczyński, Atlas lokomotyw 2007, Poznań: Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, 2007, s. 98, ISBN 978-83-920757-7-6.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]