Fablok 9D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SM25
Ilustracja
SM25-002 w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie
Producent Polska Fablok Chrzanów
Lata budowy 1961-1963
Układ osi C
Wymiary
Masa służbowa 37 ton
Długość 8644 mm
Szerokość 3150 mm
Wysokość 4139 mm
Rozstaw osi skrajnych 4200 mm
Średnica kół 1100 mm
Napęd
Trakcja spalinowa
Typ silników Wola 1DVSa/31-350
Pojemność zbiorników paliwa 920 kg
Parametry eksploatacyjne
Moc znamionowa 257 kW
Rodzaj przekładni hydrauliczna
Prędkość konstrukcyjna 60 km/h
System hamulca Oerlikon i ręczny
Parametry użytkowe
Sterowanie wielokrotne jest
System ogrzewania brak
Portal Portal Transport szynowy

SM25 (typ Ls350 oraz 9D) - lokomotywa spalinowa produkcji polskiej, wytwarzana w zakładach Fablok w Chrzanowie w latach 1961-1963.

Projekt pierwszej polskiej lokomotywy z przekładnią hydrauliczną systemu Voith L26 opracowany został w latach 1959-1960 wraz z projektem wagonu spalinowego SN80. Nowe lokomotywy miały zastąpić spalinowozy SM30 o przestarzałej konstrukcji. Zastosowano w nich wiele innowacji: nowe technologie produkcji, umieszczenie kabiny i pomostów zapewniające optymalne warunki pracy manewrowej, zastosowano izolację akustyczną. Wyprodukowano tylko 3 egzemplarze, a następnie produkcję przerwano z powodu problemów z dostawą przekładni hydraulicznych niemieckiej firmy Voith importowanych za waluty wymienialne. Spalinowozy serii SM25 stacjonowały w lokomotywowni w Krakowie, a z eksploatacji zostały wycofane w latach 70. XX wieku.

Do celów muzealnych zachowano egzemplarz SM25-002 wyprodukowany w roku 1962 (nr fabryczny 5427), znajdujący się obecnie w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]