Stężyca (województwo lubelskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stężyca
Gotycki kościół pw. Św. Marcina
Gotycki kościół pw. Św. Marcina
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat rycki
Gmina Stężyca
Liczba ludności 1900
Strefa numeracyjna (+48) 81
Kod pocztowy 08-540
Tablice rejestracyjne LRY
SIMC 0391638
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Stężyca
Stężyca
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Stężyca
Stężyca
Ziemia 51°34′49,74″N 21°46′13,40″E/51,580483 21,770389Na mapach: 51°34′49,74″N 21°46′13,40″E/51,580483 21,770389
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Stężycawieś gminna w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie ryckim, w gminie Stężyca. Liczba mieszkańców: ok. 1,9 tys. (1998). O miejscowości Stężyca pierwszy raz wspomniano w wieku XIV. Funkcjonawała wówczas jako ośrodek ziemi stężyckiej i posiadała wówczas prawa miejskie (1330–1869). Była miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego[1].Od 1975 roku miejscowość należy do województwa lubelskiego.

Stężyca zlokalizowana jest przy drodze wojewódzkiej nr 801 (Puławy – Dęblin – Warszawa). Znajduje się w odległości 79 km od Lublina, 99 km od Warszawy oraz 7 km od Dęblina.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa pojawia się w średniowiecznych i późniejszych zapiskach jako Stanzitia (13251327), Stazicza (1365), Stanzicza (1441), Sthęzicza (1569). Zatem pierwotna nazwa brzmiała tak samo jak współczesna. Wszystkie miejscowości o nazwie Stężyca, leżą w pobliżu jezior lub rzek, jest tak ponieważ nazwa ta była pierwotnie związana z wodą[2]. Według źródeł miejscowość ta powstała wokół umocnień grodu warownego, chroniącego przeprawę na Wiśle. Nazwa Stężyca może pochodzić więc od słowa stężyć, czyli wzmocnić, umocnić (patrz stężenie) lub tęgi, czyli duży i mocny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość wzmiankowana od XIV wieku. Prawa miejskie w latach 13301869. Stężyca była niegdyś ośrodkiem ziemi stężyckiej, będącej częścią województwa sandomierskiego. W okresie przedłużającego się bezkrólewia po ucieczce z kraju króla Henryka Walezego od 12 maja do 4 czerwca 1575 r. miasto było głównym miejscem obrad Sejmu Stężyckiego (w różnych źródłach wydarzenie to określane jest także jako Zjazd Stężycki). Dnia 15 maja 1875 r. miejscowość utraciła prawa miejskie.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajduje się najstarszy budynek ziemi stężyckiej – gotycki kościół pw. św. Marcina z 1434, przebudowywany w XVI, XVIII i XIX wieku. Do zabytków należy także kościół filialny pw. Przemienienia Pańskiego z przełomu XVIII i XIX wieku.

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Stężycy funkcjonuje klub piłkarski LKS Mazowsze Stężyca, obecnie występujący w klasie A, w II grupie lubelskiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Feliks Kiryk, Urbanizacja Małopolski : województwo sandomierskie : XIII-XVI wiek, Kilece 1994, s. 20.
  2. Kazimierz Rymut: Nazwy miast Polski. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987, s. 229. ISBN 83-04-02436-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]