SN52

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SN52
Ilustracja
Producent Węgry Ganz-MÁVAG
Układ osi B'2'
Masa służbowa 55,3 t
Długość całkowita 25 400 mm
Średnica kół 920 mm
Prędkość konstrukcyjna 95 km/h
Portal Transport szynowy

SN52wagon silnikowy spalinowy niskoperonowy, napędzany silnikiem Diesla. Był produkowany przez węgierskie zakłady Ganz-MÁVAG Budapeszt i do eksploatacji w PKP wszedł w latach 50. XX wieku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1954 roku Polskie Koleje Państwowe zamówiły 50 spalinowych wagonów motorowych wraz 50 wagonami doczepnymi Bix 52 w węgierskiej fabryce Ganz-MÁVAG, których dostawa rozpoczęła się w tym roku i trwała do 1956 roku[1][2]. Początkowo nosiły oznaczenie MSCmix, ale już w 1956 roku po likwidacji 3 klasy wagonów zmieniono im oznaczenia na MSBmix. Od 1960 roku oznaczono je właściwą serią SN52 z których otrzymały numerację od 01 do 48. Wówczas dwa wagony zostały skreślone z inwentarza i nigdy nie otrzymały obowiązujących od początku lat 60-tych oznaczeń PKP.[3] Wprowadzenie do eksploatacji serii SN52 pozwoliło na zastąpienie włoskich wagonów motorowych serii SD80[2].

Wagony silnikowe początkowo przydzielono je do obrębów dyrekcji kolei państwowych w Warszawie, Krakowie i Gdańsku. Od 1972 roku ze względu na postępującą elektryfikację resztę pojazdów serii SN52 przerzucano do DOKP Gdańsk, gdzie pracowały do lat 80.[2][3]

Pozytywne doświadczenia z eksploatacji SN52 skłoniły Polskie Koleje Państwowe do powierzenia zakładom Ganz-MÁVAG wyprodukowania i dostarczenia 250 sztuk pojazdów nowej serii SN61[4].

Jeden zachowany egzemplarz, oznaczony numerem SN52-38, znajduje się w Warszawie w Muzeum Kolejnictwa, który został skreślony 30 czerwca 1986 roku w lokomotywowni Laskowice Pomorskie, a po skreśleniu przekazano go muzeum[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]