Honker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Honker
Tarpan Honker
Tarpan Honker
Inne nazwy Daewoo Honker
DZT Honker 4x4
Honker Skorpion 3
Intrall Honker
Tarpan Honker
Producent FSR (1988 - 1996)
Daewoo Motor Polska (1997 - 2001)
Andoria-Mot (2002 - 2003)
Intrall Polska (2003 - 2007)
Fabryka Samochodów HONKER Sp. z o.o. (własność DZT Tymińscy) (od 2009)
Zaprezentowany 1984
Okres produkcji 1988 - 2007
od 2009
Miejsce produkcji  Polska, Poznań (1988 - 1996)
 Polska, Lublin (1996 - 2007; od 2009)
Poprzednik FSR Tarpan
Dane techniczne
Segment samochód terenowy
Silniki Benzynowe:
FSO AB 1.5 60 kW (82 KM)
FSO CB 1.6 64 kW (87 KM)
Diesla:
Iveco SOFIM 8140.07 2.5 D 55 kW (75 KM)
Iveco SOFIM 8140.27 2.5 TD 73,5 kW (100 KM)
Andoria 4CT90 66 kW (90 KM)
Andoria 4CTi90 75 kW (102 KM)
Andoria ADCR
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna
Rodzaj napędu AWD
Długość 4630 mm
podwozie z kabiną: 5390 mm
Szerokość 1870 mm
Wysokość 2190 mm
Masa własna 2250 kg
Liczba miejsc 2 - 10
Dane dodatkowe
Pokrewne FSR Tarpan
Konkurencja Land Rover Defender
Mercedes-Benz klasy G
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Honkerpolski samochód terenowy produkowany w latach 1988 - 2007 oraz ponownie od 2009 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tarpan Honker 4012
Tarpan Honker 2324 (z prawej) i Honker 2000 (z lewej)
Tarpan Honker Ambulans
Tył Honkera

Prace nad pierwszym polskim samochodem terenowym rozpoczęto pod koniec lat 70. XX wieku. Pracowano wówczas nad wersją zwaną "PW-1" (PW to Pojazd Wielozadaniowy). W latach 1982 - 1988 doskonalono prototyp "PW-2". Konstrukcję i badania testowe prowadził Wojskowy Instytut Techniki Pancernej i Samochodowej z Sulejówka. Prototyp "PW-1" przedstawiono publicznie w 1984 roku, a produkcja seryjna rozpoczęła się w 1988 roku najpierw przez Fabrykę Samochodów Rolniczych w Poznaniu (do 1996 roku) pod nazwą Tarpan Honker 4012 (model 10 osobowy hard-top) oraz 4022 (model 2 osobowy brygadowy).

Aby nadać nazwę samochodowi ogłoszono konkurs, na który napłynęło wiele propozycji. Wybrano nazwę Honker, oficjalnie argumentując, że w języku angielskim jest to onomatopeja, oznaczająca krzyk dzikich gęsi wracających do gniazd. Ukryto informację, że był to kryptonim polskiego ataku na Monte Cassino w czasie II wojny światowej. Nazwę tę nosi również 43 Poznańska Drużyna Harcerska im. Zdobywców Monte Cassino "Honker", na obozach której były testowane pierwsze prototypy samochodu.

Kilka lat po rozpoczęciu produkcji seryjnej, zaczęto prace projektowe nad krótszą odmianą o rozstawie osi 2210 mm pod nazwą Honker 4032. Prace te skończyły się na prototypie. Roboczo auto zostało nazwane Zwiad. Później produkcja została przeniesiona do Lublina przez Daewoo Motor Polska (1997 - 2001), które kupiło licencję na samochody Honker. Daewoo przeprojektowało trochę wnętrze pojazdu oraz zmieniło nazwę na Honker 2324. Firma Daewoo planowała też produkcję gruntownie przeprojektowanego Daewoo Honker II z napędem 4x2 lub 4x4. Oficjalnie jednak we wrześniu 2000 roku rozpoczęto produkcję wersji po "faceliftingu" pod nazwą Daewoo Honker 2000, w którym dokonano tylko kosmetycznych zmian nadwozia. Po upadku Daewoo Motor Polska model nazywano Honker 2000.

Po upadku Daewoo Motor Polska produkcję Honkera przejmowały kolejne spółki - Andoria-Mot (2002 - 2003), która w 2003 roku przedstawiła podczas targów Poznań Motor Show 2003 dwie wersje tego auta z nadwoziem pickup i skrzyniowym oraz Intrall Polska (styczeń 2004 - wiosna 2007), która w kwietniu 2004 roku przedstawiła prawdziwie off-roadową wersję Honker MAX. W 2005 roku zmieniono markę na Intrall Honker. W 2006 roku zaprezentowano zmodernizowany prototyp 5-drzwiowej odmiany Honkera. Nowy pojazd oprócz zmodernizowanego nadwozia otrzymał całkowicie zmienione niezależne przednie zawieszenie, oparte na wahaczach, drążkach skrętnych i hydraulicznych amortyzatorach. Zawieszenie tylne pozostało bez zmian. Produkcji tej odmiany nigdy nie podjęto.

Produkowano także Honkery w wersjach hard-top, ze skrzynią ładunkową oraz jako pick-up. Wykorzystywano w nich silniki benzynowe pochodzące z samochodu FSO Polonez, silniki diesla Iveco (2.5 dm³), a od 1997 roku turbodoładowane silniki Andoria 4CT90 (później 4CTi90). Samochód miał 3-drzwiowe nadwozie, oparte na ramie ze sztywnymi mostami napędowymi na resorach piórowych.

Właścicielem praw do produkcji samochodów Honker do 2009 roku był Syndyk Daewoo Motor Polska. W 2008 roku pojawiła się informacja o chęci przejęcia praw do produkcji Honkera przez ukraińską firmę „DP Naftogazbud Polior", jednak do finalizacji umowy między stroną ukraińską a syndykiem DMP nie doszło. Syndyk firmy Daewoo Motor Polska utworzył w 2008 roku Zakład Produkcji Samochodów (ZPS) w Lublinie, który posiadał zamówienia na 200 sztuk Honkerów dla wojska i chciał uruchomić ich produkcję. Ostatecznie syndyk w listopadzie 2008 roku po raz kolejny zdecydował o sprzedaży praw do produkcji tego modelu oraz elementów niezbędnych do produkcji auta i hal montażowych[1].

W styczniu 2009 roku do przetargu zgłosiły się warszawska firma „Igma - pojazdy specjalne i opancerzone" oraz DZT Tymińscy. Negocjacje trwały kilka miesięcy, w tym czasie z rozmów wycofała się Igma. Ostatecznie umowę syndyk podpisał ze spółką spod Siemiatycz, która zapłaciła za mienie po Daewoo 43 mln zł. Wraz z prawem do samochodu spółka zakupiła również m.in. montażownię, lakiernię, spawalnię, tłocznię i ośrodek badawczo-rozwojowy[2].

Po podpisaniu przedwstępnej umowy ruszyła produkcja - jednego pojazdu na zamówienie i sześciu kolejnych dla celów promocyjnych. Zakład przygotowuje również specjalistyczny samochód dla kopalni miedzi[2].

Odbiorcy[edytuj | edytuj kod]

Głównymi odbiorcami tego modelu były różne służby mundurowe, zwłaszcza Wojsko Polskie. Były one również eksportowane do Iraku w wersji ambulans. Największym odbiorcą cywilnym była firma KGHM Polska Miedź, w której specjalnie przystosowane (m.in. obniżone) Honkery służą m.in. do przewożenia górników pod ziemią. W 2004 roku powstał prototyp Honker Skorpion - specjalnej wersji z przeznaczeniem dla polskich oddziałów w Iraku. Wyprodukowano kilkadziesiąt sztuk modelu Skorpion-3 (jesienią 2007 roku Wojsko Polskie użytkowało 90 sztuk)[3].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Produkcja modeli Honker była niewielka, sięgając najwyżej poziomu kilkuset sztuk. W FSR w Poznaniu w 1992 roku powstało 450 szt., w 1994 - 314 szt., 1995 - 288 sztuk. Po zaprzestaniu produkcji na początku 1996 roku, prawa do produkcji modeli Tarpan przejęła spółka Daewoo Motor Polska Sp. z o.o., która jesienią 1996 roku rozpoczęła ich montaż próbny w Lublinie. W obu tych fabrykach powstało wówczas około 20 sztuk. W 1997 roku powstało 155 szt., 1998 - 232 szt., 1999 - około 350 szt., 2000 - około 200 szt., 2001 - około 30-40 szt., 2002 - 140 szt., 2003 - 278 szt., 2004 - około 490 szt., 2005 - 177 szt., 2006 - 245 szt., 2007 - 35 sztuk. Od wiosny 2007 roku do 2009 roku produkcja była zawieszona.

W 2010 roku SZ RP zamówiły kolejne 60 samochodów[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Barbara Majewska: Igma chce w Lublinie produkować honkera. Kurier Lubelski, 10 lutego 2009. [dostęp 21 lutego 2009].
  2. 2,0 2,1 Tchnęli nowe życie w lubelskiego honkera (pol.). Kurier Lubelski, 24 maja 2009. [dostęp 24 maja 2009].
  3. Mateusz Multarzyński, Następca Honkera, czyli kolejny trudny wybór w: Nowa Technika Wojskowa nr 4/2009, s. 45.
  4. Wojsko się namyśliło. Kupuje 60 lubelskich honkerów wyborcza.biz 2010-11-22

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Szczerbicki, Honker. [w:] Armia. Ilustrowany Magazyn Wojskowy, nr 3, 2008, s. 83-90.
  • Intrall. [w:] Samochody Świata 2007, s. 220.
  • Sławomir Drążkiewicz, Samochód osobowo-terenowy Tarpan 4WD Honker, Bellona 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]