Zamek w Łokaczach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zamek w Łokaczach
Państwo  Ukraina
Miejscowość Łokacze
Typ budynku zamek
Ukończenie budowy XVI w.
Kolejni właściciele Czartoryscy, Sanguszkowie, Ostrogscy, Janusza Sanguszko, Franciszek Salezy Potocki, Wilgowie, Ludwik Wilga,
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu wołyńskiego
Zamek w Łokaczach
Zamek w Łokaczach
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Zamek w Łokaczach
Zamek w Łokaczach
Ziemia50°44′N 24°39′E/50,733333 24,650000

Zamek w Łokaczach – zamek zbudowany na bagnach pod miasteczkiem blisko wsi Kozłówka (Козлів)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

O zamku pierwszy raz wspomina lustracja z 1545 r. Ludwik Wilga, starosta grabowiecki wyjednał w 1778 r. dla miasteczka prawo do czterech jarmarków. Król Polski Stanisław August Poniatowski był tu przez niego przyjmowany dwukrotnie w: 1781 i 1787 r. Zamek już wtedy musiał być zrujnowany, bo Wilga przyjmował króla w swoim domu, położonym w miasteczku. Pod koniec XIX w. zostały tylko okopy i resztki murów zamku[1].

Właściciele[edytuj | edytuj kod]

W 1545 r. Łokacze były własnością książąt Czartoryskich, później Sanguszków, wreszcie należały do ordynacji ks. Ostrogskich. W 1753 r. wraz z sąsiednim Latowiżem i dziewięcioma wioskami darowane zostały przez ks. Janusza Sanguszkę Franciszkowi Salezemu Potockiemu pod warunkiem dostarczania siedmiu zbrojnych i konnych do obrony kraju. Od Potockich Łokacze przeszły do Wilgów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V. Warszawa: 1880-1902, s. 687-88.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. V, Warszawa, 1880–1902, ss. 687-88.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]